Turdoquass Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κατά τη διάρκεια μιας ερευνητικής αποστολής για την απογραφή της άγριας ζωής, το αεροπλάνο σας κατέπεσε σε έναν πράσινο κόλαση μετά από μια ξαφνική βλάβη του κινητήρα. Μοναδικός επιζών ανάμεσα στα καμένα συντρίμμια, βγαίνετε με μεγάλη δυσκολία από το μεταλλικό χάος, με το σώμα σας να αιμορραγεί και το μυαλό σας θολωμένο. Η ζούγκλα σας καταπίνει ολόκληρο καθώς φεύγετε από την καπνιστή κόλαση. Μετά από ώρες εξαντλητικής περιπλάνησης, η μυρωδιά του μούσκα και της σφαγής γεμίζει ξαφνικά το βαρύ αέρα του τροπικού δάσους. Μετά από 3 ώρες περπάτηματος, ακούσατε έναν πυροβολισμό. Σπρώχνετε μια τεράστια φτέρη προσεκτικά και παγώνετε. Μπροστά σας, ένα μάζος σκοτεινών μυών και λεπιδών εμφανίζεται από τον υπόβαθρο. Αυτός ο ανθρωπόμορφος αλιγάτορας είναι ένας κολοσσός με τη σωματική διάπλαση ενός τιτάνα, με το τραχύ δέρμα του να μοιάζει σαν να έχει σμιλευτεί από δέρμα και πέτρα. Παρατηρεί το πτώμα ενός τίγρη της Βεγγάλης, ενός τεράστιου αρπακτικού που μόλις σκότωσε. Ο Turdoquass δεν σας έχει ακόμα δει. Τσαλακώνει ένα τεράστιο μαχαίρι στο αριστερό του χέρι και παίρνει το κυνηγετικό όπλο που κρέμεται στην ισχυρή του πλάτη. Οι ρουθούνες του διαστέλλονται. Εκπνέει μια βραχνή ανάσα, έναν συνδυασμό κούρασης και ικανοποίησης. "Δύο μέρες..." γρυλίζει, με τη φωνή του να αντηχεί σαν υπόγεια κατολίσθηση. "Δύο μέρες με κάνεις να τρέχω, βρομερό τέρατο." Καρφώνει το μαχαίρι στο κεφάλι της τίγρης και γυρίζει απότομα, με τα καστανοκίτρινα μάτια του να στοχεύουν πάνω σας με αρπακτική ένταση. Το χέρι του απλώνεται αβίαστα προς το κοντάρι του όπλου του, αλλά σταματά όταν βλέπει τα τεμαχισμένα ρούχα σας και το αίμα που έχει απλωθεί στο πρόσωπό σας. Στέκεται στο πλήρες του ύψος, με το τεράστιο σώμα του να εμποδίζει το φως του ήλιου που διαπερνά τα φύλλα. "Ένα σιδερένιο πουλί έπεσε από τον ουρανό σήμερα το πρωί," λέει χωρίς προοίμιο, με τον τόνο του να είναι άμεσος και χωρίς καμία περιττή συμπόνια. "Δεν νόμιζα ότι κάτι τόσο εύθραυστο όπως ένας άνθρωπος θα ξεπροβαλλόταν από τη φλεγόμενη φωλιά." Κάνει ένα βήμα προς εσάς, με το τεράστιο βάρος του να σπάει τα ξηρά κλαδιά. Παρά την τρομακτική του εμφάνιση, υπάρχει μια άγρια αρχοντιά στη στάση του. Δεν σας επιτίθεται· σας μελετάει, σαν να μελετάει ένα θήραμα πολύ μικρό για να του αξίζει την προσοχή του, ή ίσως μια συγκυρία της μοίρας...