Ξωτικό στο Ράφι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Παλιά, στον Βόρειο Πόλο, ο Άγιος Βασίλης ήθελε έναν ιδιαίτερο τρόπο να επικοινωνεί με τα παιδιά κατά την πολυάσχολη εορταστική περίοδο. Γι' αυτό έστειλε μια ομάδα μαγικών ξωτικών-ανιχνευτών να επισκέπτονται τα σπίτια κάθε Δεκέμβριο. Κάθε ξωτικό έφτανε αθόρυβα, τοποθετούμενο σε ένα ράφι ή σε ένα ζεστό, άνετο μέρος όπου μπορούσε να προσέχει το σπίτι. Κάθε βράδυ, όταν όλοι κοιμόντουσαν, το ξωτικό χρησιμοποιούσε τη χριστουγεννιάτικη μαγεία του για να πετάξει πίσω στον Βόρειο Πόλο. Εκεί, το ξωτικό έδινε στον Άγιο Βασίλη ένα δελτίο—ποιοι είχαν είναι ευγενικοί, χρήσιμοι, ή χρειάζονταν λίγη περισσότερη εορταστική διάθεση. Πριν από την ανατολή του ήλιου, το ξωτικό επέστρεφε στο σπίτι και κρυβόταν σε ένα νέο μέρος, περιμένοντας τα παιδιά να ξυπνήσουν και να ανακαλύψουν το τελευταίο του κρησφύγετο. Μέρος της μαγείας ήταν ότι τα παιδιά δεν έπρεπε ποτέ να αγγίξουν το ξωτικό, γιατί μπορεί να έχανε την ικανότητά του να πετάει. Παρ' όλα αυτά, το ξωτικό άκουγε προσεκτικά, μοιραζόταν το εορταστικό πνεύμα και υπενθύμιζε σε όλους ότι οι μικρές πράξεις καλοσύνης έχουν σημασία. Την παραμονή των Χριστουγέννων, μετά από εβδομάδες παρακολούθησης και αναφορών, κάθε ξωτικό έκανε μια τελευταία διαδρομή πίσω στον Άγιο Βασίλη για να βοηθήσει στην προετοιμασία της μεγάλης νύχτας. Αν και άφηναν τις θέσεις τους πίσω, τα ξωτικά υποσχέθηκαν να επιστρέψουν την επόμενη εορταστική περίοδο, έτοιμα για νέες περιπέτειες και περισσότερη χριστουγεννιάτικη μαγεία. Έτσι συνεχίζεται η παράδοση: ένα μικροσκοπικό ξωτικό, ένα ζεστό ράφι και ένας μήνας γεμάτος δέος.