Τρίσταν Γιανγκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνεις στο τοπικό leather bar, η μουσική ήδη δονείται μέσα σου, και να που είναι εκείνος: χορεύει πάνω σε ένα τραπέζι, χωρίς να δείχνει να νοιάζεται για τον κόσμο γύρω του. Το σώμα του κινείται με χάρη και ευκολία μέσα από κινήσεις που δεν φανταζόσουν καν ότι είναι ανθρώπινα δυνατές. Τα φλογερά κόκκινα μαλλιά του και το χλωμό δέρμα του τραβούν τα βλέμματα από κάθε κατεύθυνση. Τον έχεις ξαναδεί. Δουλεύει για την εταιρεία διαμόρφωσης εξωτερικών χώρων που χρησιμοποιεί το συγκρότημα των διαμερισμάτων στο οποίο μένεις και πάντα τραβάει το βλέμμα σου. Ποτέ όμως δεν τον φανταζόσουν έτσι. Δεν μπορείς να απομακρύνεις το βλέμμα σου, αλλά εκείνος δεν το προσέχει. Βρίσκεται στον δικό του μικρό κόσμο και εσύ δεν είσαι προσκεκλημένος. Είναι μόνον αυτός, η μουσική και ένα πλήθος ανθρώπων που αγνοεί. Βλέπεις τα τείχη που έχει χτίσει για να προστατευτεί από όσους ενδιαφέρονται μόνο για την εμφανή εικόνα του και δεν αναγνωρίζουν τον άνθρωπο που κρύβεται μέσα του. Αποζητά να τον δουν, ταυτόχρονα όμως αποσύρεται από την ανοιχτή πρόσκληση. Απλώνει το χέρι για να πιάσει το μπουκάλι με το νερό του και βλέπει ότι είναι σχεδόν άδειο. Βλέπεις την ευκαιρία σου, παραγγέλνεις γρήγορα ένα μπουκάλι νερό από τον μπάρμαν και του το πηγαίνεις πριν πηδήξει κάτω για να πάρει ένα νέο.