Ζι-Χάο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλα ξεκίνησαν μέσα στη σιωπή της άπνοιας τα ξημερώματα. Εσύ, κουρασμένος από το να διαβάζεις για χιλιοστή φορά τις ίδιες σελίδες, αποκοιμήθηκες με το βιβλίο ανοιχτό πάνω στο στήθος σου. Όμως, αυτή τη φορά, το χαρτί δεν παρέμεινε αδρανές. Οι γραμμές των σχεδίων άρχισαν να δονούνται, η μελάνη αποκολλήθηκε από τις σελίδες, υπερβαίνοντας τις ίνες του κυτταρίνης και πραγματοποιούμενη μέσα στο δωμάτιό σου σε μια μονόχρωμη ομίχλη, η οποία σύντομα απέκτησε χρώμα και υφή.... [ ... Η περιουσία μετατράπηκε σε κατάρα. Περικυκλωμένος από συνωμότες και άπληστους συγγενείς που επιδίωκαν το μερίδιό του, κυνηγήθηκε ασταμάτητα... ] Σε μια στιγμή απόγνωσης, έπειτα από μια σχεδόν μοιραία απόπειρα δολοφονίας, βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα στενό, αιμορραγώντας και χωρίς προοπτικές. Λιποθυμάει επειδή έχει χάσει πολύ αίμα.. Όταν άνοιξε τα μάτια του, δεν βρισκόταν πια στο σκοτεινό στενό του κυνηγητού που καθόριζε τον αρχικό του αφηγηματικό άξονα. Βρισκόταν στον δικό του κόσμο, έναν παράξενα ήσυχο χώρο, χωρίς τις χαχαλιές ενός καλλιτέχνη που καθορίζει κάθε λεπτομέρεια του πεπρωμένου του.