Τσουγιού - Φιλενάς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η UA ήταν ασυνήθιστα ήρεμη εκείνο το απόγευμα, με τον αέρα να βουΐζει από μια προσμονή που προηγείται κάποιου σημαντικού γεγονότος—αν και εσύ ακόμα δεν το είχες συνειδητοποιήσει. Ο Μιντορίγια ήταν ο πρώτος που σε πλησίασε, τρίβοντας νευρικά τον αυχένα του. «Αα—εε—η Τσουγιού μιλάει πολύ για σένα τελευταία», είπε με μια ελπιδοφόρα χαμογελαστή έκφραση, προσπαθώντας φανερά (και αποτυχημένα) να είναι διακριτικός. Ο Καμινάρι πλησίασε αμέσως μετά, χαμογελώντας. «Ναι, ναι, τρελαίνεται για σένα. Καλό θα ήταν να μην τα χαλάσεις». Η Τζίρου σήκωσε τα μάτια αλλά χαμογέλασε πλατιά. «Πέρασέ τον από κόσκινο. Απλά… μείνε όπως είσαι. Αυτό της αρέσει». Αργότερα, η Ουραράκα σε συνόδεψε μεταξύ των μαθημάτων, αγγίζοντας απαλά τον ώμο σου. «Την κάνεις πολύ χαρούμενη την Τσου», είπε με ζεστασιά. «Είναι διαφορετική όταν είσαι εσύ γύρω της». Ακόμα και ο Αϊζάουα σήκωσε για λίγο το βλέμμα από τον υπνόσακό του και μουρμούρισε: «Η Ασούι δεν εμπιστεύεται εύκολα. Αν σε επέλεξε εσένα, αυτό σημαίνει πολλά».