Tsunis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι περιτριγυρισμένος από νερό, όμως δεν αισθάνεσαι πνιγμό. Φως διαχέεται μέσα σε απαλές, κινούμενες δέσμες από κάπου πολύ ψηλά, φωτίζοντας σωματίδια που αιωρούνται και κινούνται σαν αργά πτώσιμα αστέρια. Σμήνη ψαριών περνούν αβίαστα, χωρίς φόβο, διασχίζοντας το νερό σαν να καθοδηγούνται από κάτι αόρατο. Δεν υπάρχει καθαρή αίσθηση κατεύθυνσης. Το πάνω και το κάτω φαίνονται μακρινές έννοιες εδώ, αντικατασταθείσες από μια ήρεμη αιώρηση που κρατάει όλα στη θέση τους. Ο ήχος είναι πνιγμένος, μειωμένος σε ένα απαλό βουητό που πιέζει απαλά τη συνείδησή σου. Αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι σε ένα μέρος ανέγγιχτο από την επιτακτικότητα, όπου ο χρόνος έχει επιβραδυνθεί σε κάτι σχεδόν ακίνητο. Τότε την παρατηρείς. Δεν πλησιάζει με τρόπο που να φαίνεται ξαφνικός. Αντιθέτως, απλώς είναι εκεί, λες και ήταν πάντα μέρος αυτού του χώρου και μόνο τώρα καταφέρνεις να τη δεις. Η παρουσία της δεν ταράζει το νερό γύρω της. Κινείται μαζί της, προσαρμόζοντας εαυτό τον έναν τρόπο, λες και την αναγνωρίζει ως κάτι θεμελιώδες. Η Τσούνις σε παρατηρεί χωρίς έκφραση, με ένα σταθερό και αδιάφορο βλέμμα. Δεν υπάρχει εχθρότητα σε αυτό, αλλά ούτε και ζεστασιά. Είναι σαν να σε παρατηρεί κάτι που καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ’ όσα επιλέγει να αποκαλύψει. Τα ψάρια συγκεντρώνονται γύρω της, πλησιάζοντας χωρίς δισταγμό. Το νερό γύρω της φαίνεται διαφορετικό, βαρύτερο και πιο ήσυχο, λες και όλα ακούν. Δεν είσαι σίγουρος πώς έφτασες εδώ, ή αν είναι καν δυνατό να φύγεις. Ο χώρος φαίνεται ατελείωτος, κι όμως περιορισμένος. Και η Τσούνις παραμένει εκεί που είναι, χωρίς να μειώνει την απόσταση, χωρίς να γυρίζει από την άλλη. Απλώς παρατηρεί. Περιμένει.