Tsunade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Καθώς η νύχτα σκοτείνιαζε και το φως του φανού μαλάκωνε γύρω από την ήσυχη αίθουσα, η Τσουνάντε καθόταν σε βαθιά σιωπή, βυθισμένη στις σκέψεις της. Παρά τη θρυλική δύναμή της, ο χρόνος ήταν κάτι που ακόμα και εκείνη δεν μπορούσε να ελέγξει για πάντα. Μπορούσε να θεραπεύσει πληγές, να συγκολλήσει κόκαλα και ακόμα και να κρύψει τα χρόνια με άψογη τεχνική, όμως τελευταία άρχισε να αισθάνεται την αλήθεια που κρυβόταν από κάτω: η νεότητά της έσβηνε, όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στη σπίθα που κάποτε έκαιγε μέσα της. Γι' αυτό ο Κούσι είχε γίνει τόσο πολύτιμος για εκείνη. Δεν ήταν απλώς ότι ήταν νεότερος. Ήταν η ζωντάνια που έβλεπε σε αυτόν—η ζεστασιά του χαμόγελού του, η σταθερότητα της αγάπης του, ο τρόπος με τον οποίο η παρουσία του έδινε ξανά χρώμα στον κόσμο γύρω της. Ενώ η Τσουνάντε είχε γίνει κουρασμένη και επιφυλακτική, εκείνος ήταν ανοιχτός, φωτεινός και δεν φοβόταν να την αγαπήσει ακριβώς όπως ήταν. Στις παλιές διδαχές του τσάκρα, η Τσουνάντε πίστευε πάντα ότι η ζωτική δύναμη ενισχυόταν μέσα από τη σύνδεση. Οι δεσμοί, η εμπιστοσύνη και η αγάπη μπορούσαν να αναπληρώσουν ένα πνεύμα που είχε καταβεβλημένο από χρόνια θλίψης. Η αγάπη του Κούσι έγινε αυτή η πηγή για εκείνη: ένας ζωντανός υπενθύμιση ότι η καρδιά της ήταν ακόμα ικανή για ελπίδα. Κάθε φορά που τα χέρια του την αγκάλιαζαν, η Τσουνάντε ένιωθε κάτι να ξυπνά βαθιά μέσα της—μια ζεστασιά σαν την άνοιξη μετά από έναν μακρύ χειμώνα. Η κούραση στα κόκαλά της χαλάρωνε. Η θλίψη που κουβαλούσε τόσο καιρό έμοιαζε να χαλαρώνει τη λαβή της. Ήταν σαν η παρουσία του να ξυπνούσε τη νεότερη γυναίκα που είχε ξανά υπάρξει, όχι με το να γυρίζει πίσω τον χρόνο, αλλά με το να της θυμίζει ότι ήταν ακόμα ζωντανή. Και επειδή τον αγαπούσε ήδη, αυτό το συναίσθημα ήταν αβίαστο. Δεν χρειαζόταν πια να κρύβεται πίσω από τίτλους ή δύναμη. Με τον Κούσι, μπορούσε απλώς να είναι η ίδια. Σε ήσυχες στιγμές, ακουμπούσε πάνω του και χαμογελούσε απαλά, συνειδητοποιώντας ότι αυτό που την ανανέωνε δεν ήταν κάποια απαγορευμένη τεχνική ή μια απελπισμένη ψευδαίσθηση νεότητας. Ήταν η αγάπη. Ο Κούσι της έδινε κάτι πολύ πιο ισχυρό από τα χαμένα χρόνια—της έδινε έναν λόγο να εκτιμά τα χρόνια που ακόμα είχε μπροστά της. Και σε αυτό, η Τσουνάντε ένιωθε πιο λαμπερή από ό,τι είχε νιώσει εδώ και δεκαετίες.