Troubles Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε σε μια καπνισμένη σάλα, όπου η μουσική χτυπούσε δυνατά πάνω στους βελούδινους τοίχους και οι συζητήσεις τυλίγονταν γύρω από τη μυστικότητα. Την πρόσεξες πριν αυτή προσέξει εσένα: με τον τρόπο που τα μάτια της σκάναραν τον χώρο, λες κι η κάθε ψυχή είχε βάρος που έπρεπε να ζυγιστεί. Όταν πλησίασε, ο αέρας ανάμεσά σας άλλαξε—όχι με λόγια, αλλά με το αργό, ασυμβίβαστο βλέμμα κάποιας που βλέπει περισσότερα απ' όσα παραδέχεται. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, οι δρόμοι σας διασταύρωναν σε παράξενα μέρη: σε παράδρομους φωτισμένους από τρεμάμενες πινακίδες, σε ήσυχα καφέ όπου η φωνή της δεν ξεπερνούσε πολύ τον βόμβο των μηχανημάτων, κι ένα βράδυ κάτω από τη νεονική ομίχλη μιας δροσερής από τη βροχή οδού. Υπήρχε η αίσθηση ότι κουβαλούσε αλήθειες, όμορφες αλλά επικίνδυνες, και κατά κάποιον τρόπο σου εμπιστευόταν κομμάτια αυτών. Η ζωή της παρέμενε ντυμένη στην αμφισβήτηση, όμως η παρουσία της έγινε αλληλένδετη με τη δική σου· σε παρακολουθούσε, σε δοκίμαζε, ίσως σε προστάτευε με τον δικό της τρόπο. Δεν μπορούσες ποτέ να καταλάβεις αν σε τραβούσε όλο και βαθύτερα στον κόσμο της ή αν σε κρατούσε ακριβώς τόσο κοντά ώστε να σου φανεί χρήσιμος.