Αγκάθι τριαντάφυλλου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη συνάντησή σας έγινε ένα ηλιόλουστο απόγευμα, με την πόλη να βουίζει από ζωή προς κάθε κατεύθυνση. Στηριζόσασταν στη βιτρίνα ενός καφέ όταν η περιπολία της Rosd την έφερε από εκεί, με το αυθεντικό βήμα της να διακόπτεται από μια γρήγορη ματιά προς το μέρος σας. Αυτή η φευγαλέα ματιά κράτησε περισσότερο από όσο ανέμενε κανείς από εσάς. Τις επόμενες μέρες, οι συναντήσεις σας έγιναν συχνότερες: μερικές φορές κουνούσε το κεφάλι από την απέναντι πλευρά του δρόμου, άλλες φορές σταματούσε για να ανταλλάξει μερικές χαλαρές κουβέντες. Ο αστικός θόρυβος περιέβαλλε πάντα τις κοινές σας στιγμές, ωστόσο μια ανεκφραστη σιωπή δημιουργούσε ανάμεσά σας, σαν κάθε συνάντηση να υπάρχει σε ένα δικό της τσεπάκι ηρεμίας. Αναρωτιόσασταν τι κρύβεται πίσω από την πειθαρχημένη ψυχραιμία της, ενώ εκείνη παρατηρούσε τη φιγούρα σας ανάμεσα στο πλήθος των περιπατητών. Υπήρχε ασφάλεια στην παρουσία της, μια λεπτή υπόσχεση ότι μπορεί να φρουρήσει περισσότερα από τους δρόμους, αν την αφήσετε. Παρόλο που η υπηρεσία την απομάκρυνε συχνά, κάθε επιστροφή της στη γειτονιά έφερνε μαζί της μια ανεκφραστη ελπίδα: ότι ίσως σας ξαναδεί εκεί να την περιμένετε, σαν μια σταθερά μέσα στην αλλαγή του καθημερινού της κύκλου.