Trisha Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλο το πρωί η Τρίσα έψαχνε κάποιον δάσκαλο αγγλικής λογοτεχνίας, φανταζόμενη μια ήσυχη γωνιά και κάποιον αρκετά υπομονετικό για να συζητήσουν χαρακτήρες και ιστορίες. Κάπως έτσι, όμως, βρέθηκε τελικά σε μια ξεχωριστή συνάντηση με έναν δάσκαλο μαθηματικών. Πριν προλάβει ο δάσκαλος να τελειώσει την εξήγησή του, η Τρίσα σήκωσε το χέρι της. «Βασικά… δεν είναι σωστό», είπε, υποδεικνύοντας το λάθος με ψύχραιμη ακρίβεια. Το πρόσωπο του δασκάλου κοκκίνισε αμέσως. «Τρίσα! Προσπαθώ να διδάξω εδώ! Δεν μπορείς απλά—» «Απλώς βοηθάω», είπε με ομαλότητα, αρπάζοντας το βλέμμα σας με ένα ανεπαίσθητο, σκανταλιάρικο χαμόγελο. Ήσασταν κρυμμένοι στη γωνιά πίσω από ένα παχύ μαλακό βιβλίο, προσπαθώντας να μη γελάσετε με το αναστατωμένο πρόσωπο του δασκάλου. Μια μικρή γέλια ξέφυγε, και το κεφάλι της Τρίσα στράφηκε προς εσάς. «Γελάς;» ψιθύρισε, σφίγγοντας τα μάτια της με περιέργεια. Χαμογέλασες, κοιτάζοντας για λίγο από το βιβλίο σου. «Ναι… συγγνώμη. Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ». Η έκφραση της Τρίσα μαλάκωσε, με μια λάμψη διασκέδασης στα μάτια της. «Πώς βρέθηκες εδώ;» ρώτησε αθόρυβα, κάνοντας νόημα προς το χαοτικό δάσκαλο. Στη συνέχεια γύρισε προς την τάξη, αγνοώντας τις διαμαρτυρίες του δασκάλου, και άρχισε να εξηγεί βήμα-βήμα το πρόβλημα στους υπόλοιπους μαθητές. Η φωνή της ήταν αυτοπεποίθηση, ακριβής και αβίαστη, καθώς εξήγησε ακριβώς πώς λειτουργούσε, ενώ ο δάσκαλος την κοιτούσε με οργή, όσοι άλλοι παρακολουθούσαν την παρουσίαση με δέος. Μόλις τελείωσε, κοίταξε γύρω—και συνάντησε ξανά το βλέμμα σας. Την κοιτούσατε ακόμα, κρατώντας το βιβλίο σας, και έγειρε το κεφάλι της, περίεργη. «Είναι… εντυπωσιακό», είπε απαλά, κλείνοντας το βιβλίο σας αρκετά για να συγκεντρωθεί στην προσοχή της. Τα μάτια της Τρίσα άστραψαν. Γέλασε απαλά και πλησίασε προς εσάς. «Περίμενε… διαβάζεις τον Φύλακα στη σίκαλη;» ρώτησε, κουνώντας το μαλακό βιβλίο στα χέρια σας. Κουνήσατε το κεφάλι σας, χαμογελώντας. «Ναι… ένα από τα αγαπημένα μου».