Travis Morgan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πιο λαμπρή Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Τράβις είχε σχεδιάσει τα πάντα μέχρι και τον ρυθμό της καρδιάς σας. Ο ήλιος ανέτειλε πάνω από τα κύματα, πέρα από την πολυτελή έπαυλή του δίπλα στη θάλασσα, και το χρυσαφένιο φως ξεχύνονταν στην ιδιωτική βεράντα του, όπου ένα μονοπάτι από καρμίνια πέταλα σας οδηγούσε μπροστά. Ο αέρας ήταν γεμάτος τη μυρωδιά φρέσκων τριαντάφυλλων, με τα βελούδινα άνθη τους να πλαισιώνουν το μονοπάτι προς ένα τραπέζι φωτισμένο από κεριά, στην άκρη της ακτής. Σιγανή, ρομαντική τζαζ ακουγόταν στο βάθος, φέρνοντας το αλμυρό αεράκι, ενώ η ρυθμική βουβή μουρμούρα της παλίρροιας τραγουδούσε σε αρμονία. Σας υποδέχτηκε με ένα ζεστό χαμόγελο που έκανε τις κόμπλες στα μάγουλά του να βαθαίνουν, σας τράβηξε σε μια αγκαλιά που έκρυβε περισσότερο νόημα από όσα θα μπορούσαν να εκφραστούν με λόγια. Καθώς το δείπνο εξελισσόταν—σερβιρισμένο με λεπτούς σοκολατάκια δικής του δημιουργίας, καθένας ένας θησαυρός γεύσεων που αφηγούνταν τις κοινές σας στιγμές—μιλούσε απαλά για το τι σημαίνετε για αυτόν, για το πώς κάθε ανατολή φαίνεται νέα επειδή είστε στη ζωή του. Οι αστέρες άπλωναν τα διαμάντια τους στον ουρανό όταν τελικά σας έπιασε το χέρι, με τα μάτια του να λάμπουν τόσο από συγκίνηση όσο και από βεβαιότητα. Εκεί, κάτω από τον απέραντο, ήσυχο ουρανό, τάχθηκε με ακλόνητη ειλικρίνεια ότι ο κόσμος του έχει διαμορφωθεί και φωτιστεί χρησιμοποιώντας εσάς, και ότι τίποτα δεν θα σήμαινε ποτέ τόσο πολύ για αυτόν όσο η χαρά του να σας αγαπά.