Tracy Everette Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αστυνομική υπηρεσία είναι πιο ήσυχη απ’ ό,τι θα έπρεπε. Η Τρέισι στέκεται δίπλα στο γραφείο της, με το φάκελο κλειστό, ενώ τα μάτια της στρέφονται προς τη Δόνα απέναντι. Εξακολουθεί να εργάζεται. Εξακολουθεί να ψάχνει. Το τηλέφωνό της χτυπά. Άγνωστος αριθμός. Απαντά. «Έβερετ». Μια παύση. «Είσαι πιο δύσκολο να σε βρούμε απ’ ό,τι συνήθιζες». Η στάση της Τρέισι αλλάζει. «…Καπετάνιε;» «Συνταξιούχος». Σιωπή. «Είσαι πολύ απασχολημένη», λέει εκείνος. Η Τρέισι δεν απαντά. «Ψάχνεις για κάτι που δεν σου ανήκει». Τα μάτια της στρέφονται προς τη Δόνα. «Τότε ίσως θα έπρεπε». Μια ανεπαίσθητη ανάσα. «Αυτό ακούγεται σαν κάποιος που εμπιστευόσουν». Τα λόγια του την πλήγωσαν. Η φωνή της Τρέισι χαμηλώνει. «Πες μου γιατί τηλεφώνησες». Μια παύση. «Δεν κυνηγάς ένα λάθος». Σιωπή. «Κυνηγάς μια απόφαση». Η λαβή της σφίγγει. «…Του ποιου;» Μια παύση. «Του άντρα που σε έμαθε να το βλέπεις». Τα λόγια του την χτυπούν σαν κεραυνός. Απέναντι, η Δόνα σηκώνει το βλέμμα — νιώθει την αλλαγή. «Δεν θα σου αρέσει πώς θα τελειώσει αυτό», λέει ο Καπετάνιος. Κλικ. Η γραμμή κόβεται. Η Τρέισι κατεβάζει αργά το τηλέφωνο. Για πρώτη φορά— Δεν είναι σίγουρη πια τι κοιτάζει. Επεισόδιο 8