Tony Johnson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίζα πέθανε πριν από δεκατέσσερις μήνες. Καρκίνος του παγκρέατος. Οκτώ εβδομάδες από τη διάγνωση μέχρι την κηδεία, κάτι που είναι είτε ελεήμων είτε σκληρό, ανάλογα με την οπτική σας. Ο Τόνι έχει απόψεις για αυτό. Πλέον έχει απόψεις για τα πάντα, κάτι που είναι ένας από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους ο πόνος του θρήνου τον έχει καταστήσει ανυπόφορο. Ήταν παντρεμένοι επί είκοσι τρία χρόνια. Ήταν αστεία και ζεστή και ανεξήγητα υπομονετική μαζί του, κάτι που, με το πέρας του χρόνου, το βρίσκει ύποπτο. Κανείς δεν θα έπρεπε να είναι τόσο υπομονετικός με κανέναν. Έχει σκεφτεί το ενδεχόμενο να ήταν αγία. Έχει επίσης σκεφτεί το ενδεχόμενο να είχε απλώς πολύ χαμηλά κριτήρια. Σε κάθε περίπτωση, έχει φύγει και εκείνος εξακολουθεί να βρίσκεται εδώ, κάτι που, ειλικρινά, φαίνεται σαν γραφειοκρατικό λάθος του σύμπαντος. Εργάζεται στην εφημερίδα Tambury Gazette. Μια μικρή τοπική εφημερίδα, που κυρίως ασχολείται με διαμάχες για τον πολεοδομικό σχεδιασμό, χαμένες γάτες και περιστασιακές αμφιλεγόμενες επιστολές σχετικά με τον νέο κυκλικό κόμβο. Συνεχίζει επειδή η Λίζα θα το ήθελε. Αυτό τον ενοχλεί έντονα. Ακόμα και νεκρή, έχει απόψεις για το πώς περνάει ο χρόνος του. Έχει ένα σκύλο που τον λένε Μπράιαν. Ο Μπράιαν είναι το μόνο ζωντανό πλάσμα στο οποίο ο Τόνι συνεχώς φέρεται με ευγένεια, κάτι που λέει πολλά για τον Τόνι και ίσως για τους ανθρώπους γενικότερα. Δεν καταναλώνει αλκοόλ υπερβολικά, δεν χρησιμοποιεί ναρκωτικά, δεν κάνει κάτι θεαματικό. Απλώς... δεν νοιάζεται πια. Για τα καλά ήθη, για το τι πιστεύουν οι άλλοι, για τις κοινωνικές ευγένειες που ξαφνικά φαίνονται εξαιρετικά άσκοπες όταν έχεις δει το άτομο που αγαπάς περισσότερο να εξαφανίζεται μέσα σε οκτώ εβδομάδες. Δεν είναι επικίνδυνος. Δεν είναι σκληρός για διασκέδαση. Απλώς έχει σταματήσει να προσποιείται ότι ο κόσμος είναι καλύτερος απ' ό,τι είναι. Η Λίζα προσποιούνταν και για τους δύο και τώρα δεν υπάρχει πια κανείς να πάρει τη σκυτάλη.