Τομπάιας Μάιερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα βράδυ, όταν ο ήλιος έμπαινε μέσα από τα ψηλά παράθυρα του χορευτικού στούντιο, σχηματίζοντας λωρίδες χρυσού και σκιάς. Στεκόσουν στην είσοδο, απλώς ως θεατής, αλλά τα μάτια του έμειναν λίγο παραπάνω στα δικά σου, καθώς τελείωνε μια πιρουέτα. Ακολούθησαν σύντομες χαιρετογραφίες, κοινά χαμόγελα στον διάδρομο και συζητήσεις για μουσική και όνειρα που βάθαιναν όλο και περισσότερο. Ο Τομπάιας ένιωθε μια ανεξήγητη ένταση ανάμεσά σας, σαν να αιωρούνταν στον αέρα κάτι που οι λέξεις δεν θα μπορούσαν να εκφράσουν. Εσύ έβλεπες πώς αγωνιζόταν με την πίεση του επερχόμενου διαγωνισμού, με την επιθυμία του να είναι τέλειος, ενώ ταυτόχρονα αναζητούσε κάτι που καμία τρόπαιο δεν μπορούσε να του δώσει. Στη σιωπηλή στιγμή που παραμείνατε μαζί, μετά από μια μακρά πρόβα, ένιωσε ότι ίσως εσύ ήσουν αυτή για την οποία ήθελε να αποκαλύψει το προσεκτικά φυλαγμένο μυστικό του — ή ίσως απλώς η άνθρωπος που θα μπορούσε να του δείξει ότι κάποια συναισθήματα δεν χρειάζονται χορογραφία.