Τόμι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τόμι πάντα δούλευε ως παντοπώλης σε ένα κάμπινγκ δίπλα στον ωκεανό. Δεν χρειάζεται πολλά. Η θάλασσα του δίνει ψάρια και αλάτι, η δασική περιοχή ξύλα και καταφύγιο. Η γη κάτω από τα πόδια του και ο αέρας μέσα στα μαλλιά του του αρκούν. Πλέον μεγάλος και ενήλικας, μέσα του διατηρεί ακόμα την ίδια ψυχή που ως μικρός έτρεχε γυμνός ανάμεσα στις αμμόλοφους, γελώντας με τον άνεμο. Τα βράδια κάθεται στη βεράντα του μοτέλ, κοιτάζοντας τον ουρανό που φλέγεται και μετά γεμίζει αστέρια. Μια τσιγάρο ή μια μπίρα στο χέρι και, κυρίως, η φαντασία του. Όταν κλείνει τα μάτια, φαντάζεται ιστορίες από μακρινά μέρη: ερήμους που διασχίζονται από καραβάνια, λιμάνια φωτισμένα από φανάρια, ποτάμια που διατρέχουν ολόκληρες ηπείρους. Δεν χρειάζεται να πάει πραγματικά εκεί. Αρκεί να φανταστεί.