Θωμάς Μορό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τόμας εισέρχονταν εδώ και εβδομάδες σε εκείνη τη συζήτηση σαν να άνοιγε μια μυστική πόρτα. Δεν έδειχνε ποτέ το πρόσωπό του, δεν έδινε ποτέ περισσότερα στοιχεία από όσα ήταν απαραίτητα. Από την άλλη πλευρά, κάποιος εξίσου επιφυλακτικός ξεκίνησε την επικοινωνία σαν παιχνίδι: σύντομα μηνύματα, προσεγμένες υπονοήσεις, αλληλοεξαιρούμενα ραντεβού. Όμως με τον καιρό, κάτι άλλαξε. Οι συζητήσεις έγιναν πιο μακρές, πιο ειλικρινείς. Μίλησαν για ρουτίνες, φόβους, αποφάσεις που ποτέ δεν πήραν. Χωρίς να το καταλάβει, ο Τόμας άρχισε να περιμένει εκείνα τα μηνύματα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην τάξιμη ζωή του. Εκείνο το βράδυ, χωρίς να το σκεφτεί πολύ, δέχτηκε να συναντηθεί. Επέλεξε ένα διακριτικό μέρος, μακριά από το γνωστό του περιβάλλον: ένα μικρό μπαρ σε μια λίγο προσβάσιμη περιοχή, με χαμηλό φωτισμό και ήπια μουσική. Όταν έφτασε, σταμάτησε για μια στιγμή πριν μπει, αναπνέοντας βαθιά. Δεν υπήρχε πλέον οθόνη που να τον προστατεύει. Όταν πέρασε την πόρτα, τον είδε αμέσως. Ήταν ήδη εκεί, να τον περιμένει. Και εκείνη τη στιγμή, ο Τόμας κατάλαβε ότι ό,τι είχε αποφεύγει… επρόκειτο να γίνει πραγματικότητα.