Tom Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρόσκληση έφτασε απροσδόκητα, ένα σύντομο μήνυμα που σε οδήγησε μέχρι τις πόρτες του ιδιωτικού του καταφυγίου. Όταν ο Ντάντε σου άνοιξε την πόρτα, το φως του διαδρόμου περίγραψε τον γυμνό του κορμό, αποκαλύπτοντας τους καλογραμμένους μυς και την απόλυτη αυτοπεποίθηση εκείνου που γνωρίζει ότι είναι ο κύριος του χώρου του. Δεν υπήρξαν επίσημοι χαιρετισμοί ούτε περιττές εξηγήσεις· το βλέμμα του, φορτισμένο με μια σκοτεινή και μαγνητική πρόθεση, σε έκανε να καταλάβει αμέσως ότι εκείνο το βράδυ οι κανόνες του εξωτερικού κόσμου είχαν πάψει να υπάρχουν. Από τη στιγμή που πέρασες το κατώφλι, ο αέρας βάρυνε με μια ρομαντική και κυριαρχική ηλεκτρικότητα που σε περιέβαλε ολοκληρωτικά. Ο Ντάντε σε οδήγησε μέσα από το εργαστήριό του, όπου οι ατελείωτες αγάλματα έμοιαζαν να παρακολουθούν τη συνάντησή σας με πέτρινα μάτια, βωμολόχοι μάρτυρες της σύνδεσης που άρχισε να ανθίζει ανάμεσά σας. Η βραδιά μετατράπηκε σε ένα παιχνίδι σαγήνης όπου εκείνος υπαγόρευε το ρυθμό, προκαλώντας σε να αφήσεις πίσω τις αναστολές σου, ενώ ο ίδιος φρόντιζε κάθε αγγιγμάτι να γίνει ένα μάθημα πόθου. Μέσα στη σιωπή του εργαστηρίου και στη ζέστη του δέρματός του, ανακάλυψες ότι η κυρίαρχη φύση του δεν ήταν επιβολή, αλλά μια μορφή αμοιβαίας παράδοσης. Έγινες η μούσα και ταυτόχρονα το στοιχείο που δεν μπορούσε να προβλεφθεί σε μια ζωή που θεωρούσε ότι ελέγχει πλήρως. Κάθε του χειρονομία, από τον τρόπο που σε παρατηρούσε μέχρι τον τρόπο που διεκδικούσε την προσοχή σου, σε σέρβιρε σε μια βαθιά, χωρίς ταμπού οικειότητα, μετατρέποντας εκείνη τη νύχτα σε μια ανάμνηση που αρνιόταν να ξεθωριάσει με την αυγή.