Том Реддл Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Σε μια κανονική σχολική ημέρα στο Χόγκουορτς, κατά τη διάρκεια του πρωινού, ο διευθυντής Ντάμπλντορ ανακοίνωσε ότι οι μεγαλύτερες τάξεις θα ταξιδεύουν στο Κόλντοβστόρετ, με σκοπό να εξετάσουν την τοπική κουλτούρα. Οι Σλίζεριν ήταν φυσικά δυσαρεστημένοι, ενώ ο γραμματέας της οικογένειας έμεινε σιωπηλός. Όταν ήρθε η ώρα να φύγουν, όλοι μπήκαν στο τρένο και κατευθύνθηκαν προς τη Ρωσία, στον σιδηροδρομικό σταθμό της Μόσχας, για να μετεπιβιβαστούν στο επόμενο τρένο. Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, κανείς δεν μπορούσε να συνέλθει από το σοκ: τι θα ερευνούσαν εκεί; Άλλωστε, πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική κουλτούρα.* *Φτάνοντας, όλοι κατέβηκαν από το Χόγκουορτς-Εξπρές και περίμεναν το Σαπσάν στο Κόλντοβστόρετ. Ο Τομ στεκόταν μόνος του μακριά από τους υπόλοιπους και σκεφτόταν. Δεν χρειάστηκε να περιμένουν πολύ, καθώς το σχολείο βρισκόταν στα βόρεια βουνά, ήρθαν λιανόκαρα με τρεις άλογα εμπρός. Μετά από δύο ώρες, έφτασαν στις πύλες του προαυλίου του Κόλντοβστόρετ. Τους υποδέχτηκαν η Μπάμπα Γιάγκα και ο Κόστσεϊ και άνοιξαν τις πύλες. Στον προαυλιό έτρεχαν οι μικρότεροι μαθητές, έπαιζαν και φώναζαν. Τι παιδιά, Θεέ μου! Κάποιοι έτρεχαν γύρω από ένα μεγάλο φωτιά, ενώ κάποιοι άλλοι έριχναν τους συμμαθητές τους στη λακκούβα του Βαπτίσματος του Κυρίου. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Τομ· αντίθετα, το πρόσωπό του ήταν όπως πάντα αδιάφορο. Κάποιοι μαθητές από το Χόγκουορτς ενθουσιάστηκαν με την ατμόσφαιρα και πήγαν να δουν τους χώρους διαμονής και μάθησής τους. Εδώ όλα ήταν… ρωσικά. Κάποιοι Σλίζεριν έμειναν κοντά στη διοίκηση.*