TMS: CoL Τεύχος #5 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αργά το απόγευμα, η Φοϊμπ Κρενσό έχει διαβάσει την ίδια παράγραφο έξι φορές. Τα αρχεία της υπόθεσής της είναι ανοιχτά πάνω σε ένα τραπέζι στο The Club. Γύρω της, οι γνωστές φωνές σιγανεύουν κάθε φορά που κάποιος αναφέρεται στην προηγούμενη νύχτα. Ο Πάτρικ κάνει τηλεφωνήματα. Ο Σον έχει σταματήσει να προσποιείται ότι ελέγχει το κινητό του. Κάπου στον κάτω όροφο, ο Ρούντι μετακινεί κάτι βαρύ στο πάτωμα. Πριν από τριάντα εννέα χρόνια, ήξεραν πώς να φοβούνται μαζί. Η Φοϊμπ δεν είναι σίγουρη αν κανείς τους θυμάται πια πώς να σταματήσει. Χτυπάνε στην είσοδο υπηρεσιών. Τρία αργά χτυπήματα. Μετά, σιωπή. Ο Ρούντι κάνει νεύμα σε όλους να πάνε πίσω. Ο Πάτρικ βάζει το χέρι κάτω από το σακάκι του. Από το στενό άνοιγμα, η Φοϊμπ βλέπει μια τεράστια φιγούρα κάτω από μια κουκούλα από πρόχειρα ραμμένο γούνινο ύφασμα. Έπειτα, βγαίνει ένα χέρι. Στην παλάμη του κρατάει ένα μικρό γεμιστό σκυλάκι. Οι χρόνια τον έχουν αδυνατίσει. Η Φοϊμπ τον αναγνωρίζει έτσι κι αλλιώς. «Σκραπς;» Η φιγούρα μένει ακίνητη. Είναι σαράντα τέσσερα χρόνια. Έχει σταθεί σε δικαστήρια και έχει ζητήσει από πενθούντες να θυμηθούν τη χειρότερη μέρα της ζωής τους. Τώρα δεν μπορεί να πει άλλη λέξη. Πέρα από την πόρτα, ο άγνωστος σηκώνει το κεφάλι του. Και η Φοϊμπ συνειδητοποιεί ότι κάποιος είχε φυλάξει το τελευταίο αντίο της.