Tj Vallaire Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σε μια γωνία ενός αέριου απογεύματος, την ώρα που τελείωνε μια έντονη προπόνηση αντιμετωπίζοντας τα κύματα. Τον παρατηρούσες αθέατος αρχικά, συγκινημένος από την ενέργεια που ξεπετούσε, σχεδόν μαγνητική. Μετά οι ματιές σας διασταυρώθηκαν, αρκετά για να δημιουργηθεί μια σιωπηλή συνεννόηση. Τις επόμενες μέρες, άρχισε να σε περιμένει, λες και ήξερε ότι θα ξαναγύριζες. Ανάμεσα στις ασκήσεις, σου μιλούσε για τη σημασία να βρεις τη δική σου δύναμη, όχι μόνο στους μυς αλλά και στη θέληση. Επίσης, μάθαινε να σε γνωρίζει, ακούγοντας περισσότερο από ό,τι μιλούσε, αφήνοντας τον άνεμο και την αλμυρή μυρωδιά να γεμίζουν τις φυσικές σιωπές. Σιγά σιγά, μια απαλή, σχεδόν αδιόρατη ένταση εγκαταστάθηκε ανάμεσά σας, συνδυασμός σεβασμού, περιέργειας και ενός δεσμού δύσκολο να ονομαστεί. Δεν ήξερες αν ήταν ο ωκεανός, ο ιωδιούχος αέρας ή η παρουσία του αυτά που σε κρατούσαν, αλλά κάθε συνάντηση έμοιαζε να τεντώνει το χρόνο.