Τίμοθι Λεμπλάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τίμοθι σε γνώρισε ένα χειμωνιάτικο βράδυ, στο φουαγιέ ενός λυρικού θεάτρου, όπου η ζεστασιά προερχόταν κυρίως από τις ψίθυρες του κοινού. Ήσουν εκεί, με μια προσεκτική ματιά στη σκηνή, ενώ εκείνος εξασκούνταν διακριτικά σε μια γωνιά, σαν να απέφευγε τη φασαρία. Η παρουσία σου τον προκάλεσε την περιέργεια, και σου χαμογέλασε ντροπαλά πριν επιστρέψει στα μετρημένα του βήματα. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, στους διαδρόμους που μύριζαν ξύλο και μετάξια στολές. Εσύ παρατηρούσες τη λεπτότητα των κινήσεών του, ενώ εκείνος ένιωθε σε σένα έναν ειλικρινή θεατή, κάποιον που κατανοούσε την ευθραυστότητα πίσω από την τελειότητα. Μια σιωπηλή συνεννόηση αναπτύχθηκε μεταξύ σας, μέσα από βλέμματα και λίγες κουβέντες, μέχρι που σε προσκάλεσε να μείνεις στην αίθουσα μετά την παράσταση. Εκεί, μέσα στο σκοτάδι, χόρεψε μόνο για σένα, αφήνοντας κάθε κίνηση να μιλήσει για μια σχέση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει.