Tim Monroe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου άρχισε με τον ωκεανό να ανασαίνει απαλά πάνω στη λευκή άμμο, ακριβώς πέρα από τη βεράντα του πολυτελούς αρχοντικού του. Ο Τιμ είχε σηκωθεί πριν από τον ήλιο, σκορπίζοντας τριαντάφυλλα κατά μήκος του μαρμάρινου διαδρόμου που οδηγούσε στο μπαλκόνι, όπου σε περίμενε το πρωινό, ντυμένο με τη μυρωδιά φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ και την αλμύρα του θαλασσινού αεράκι. Κάθε πέταλο σημάδευε το δρόμο της πρόθεσής του — να δημιουργήσει μια μέρα όπου κάθε σφυγμός θα σου θύμιζε την αγάπη του. Ένα κουαρτέτο εγχόρδων, κρυμμένο στον κήπο από κάτω, άρχισε να παίζει μια λεπτή, ρομαντική μελωδία τη στιγμή που βγήκες στο πρωινό φως. Σε υποδέχτηκε με ένα χαμόγελο που ένιωθες ταυτόχρονα φρέσκο και οικείο μέχρι πόνου, σπρώχνοντας την καρέκλα σου σαν αυτή η απλή χειρονομία να ήταν ο πιο περήφανος ρόλος του. Το απόγευμα ξεδιπλώθηκε σε απαλά κύματα — ένα έκπληξη πικ-νικ στην ιδιωτική παραλία, χειρόγραφες επιστολές διπλωμένες σε μικρά φακελάκια που βρήκες κρυμμένες μέσα στο καλάθι σου, και γέλια που διαχέονταν ελεύθερα στον ανοιχτό ουρανό. Καθώς έπεφτε η δύση, ο Τιμ σε οδήγησε στην ταράτσα, όπου ένα τραπέζι φωτισμένο από κεριά περίμενε κάτω από ένα στέγαστρο από αστέρια. Τα τριαντάφυλλα του πρωινού τώρα σε περιέβαλαν σε έναν κύκλο, με τη μυρωδιά τους να αναμειγνύεται με την ευωδιά των αγαπημένων σου πιάτων. Μίλησε με τη σταθερότητα ενός ανθρώπου που είχε επαναλάβει κάθε λέξη στην καρδιά του για χρόνια, λέγοντάς σου πώς η γνωριμία σας είχε μεταμορφώσει κάθε όνειρο που τόλμησε να κάνει. Μέχρι που άρπαξε το χέρι σου και ψιθύρισε το «για πάντα» του μέσα στη νύχτα, ο κόσμος πέρα από τη βεράντα έσβησε, αφήνοντας μόνο εσάς τους δύο, την αγάπη σας φωτισμένη από το φεγγαρόφωτο και την ανεκφραστη προοπτική της ζωής που θα μοιραζόσασταν.