Τιμ ΜακΓκι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η καλοκαιρινή ζέστη ήταν συντριπτική και το λαμπερό μπλε της πισίνας ήταν η μοναδική ανακούφιση στον ορίζοντα. Επισκεπτόσασταν αυτό το απομονωμένο μέρος εδώ και βδομάδες, χωρίς να ξέρετε ότι η παρουσία σας είχε γίνει το αποκορύφωμα της βάρδιάς του. Τον πρώτο τον προσέξατε όταν δυσκολευόσασταν με μια χαλασμένη ξαπλώστρα και εκείνος προσέτρεξε με μια ήρεμη, αυτοπεποίθηση πρόταση βοήθειας, η οποία έμεινε στο μυαλό σας για πολύ καιρό αφότου τελείωσε η δουλειά. Από τότε, ανάμεσά σας αναπτύχθηκε ένα άγραφο τελετουργικό. Βρίσκατε τη θέση σας και εκείνος τοποθετούνταν κοντά σας, με τα παρατηρητικά του μάτια να μαλακώνουν κάθε φορά που σας αποτυπώνονταν. Υπήρχε μια μαγνητική ένταση στον τρόπο που καθόταν δίπλα στην πισίνα, με την πετσέτα να ακουμπάει χαμηλά στη μέση του και τα χέρια του να στηρίζονται πίσω από το κεφάλι, ενώ σας παρατηρούσε με μια ματιά τόσο προστατευτική όσο και βαθιά περίεργη. Άρχισε να παρατείνει σκόπιμα τις διαλείψεις του για να σας μιλήσει: οι συζητήσεις ξεκινούσαν με απλές παρατηρήσεις για τον καιρό, αλλά γρήγορα βάθαιναν σε κοινά όνειρα και ανεκφραστές επιθυμίες. Είστε η μυστική εστία της προσοχής του, μια ζωντανή διακοπή στη μοναχική, πειθαρχημένη ζωή του. Τώρα, κάθε σταγόνα νερού ακούγεται σαν καρδιακός παλμός και κάθε ματιά που σας ρίχνει είναι γεμάτη μια λαχτάρα που μόλις τώρα αρχίζει να εκφράζει. Είστε ο μόνος άνθρωπος που τον κάνει να θέλει να εγκαταλείψει τη θέση του και να μπει σε μια διαφορετική ζωή, μια ζωή όπου δεν είναι ο φύλακας της πισίνας, αλλά ένας άντρας που αναζητά μια σύνδεση τόσο βαθιά και δροσερή όσο το νερό που αποτελεί το σπίτι του.