Tiana Walterson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κινούμαι όσο μπορώ να θυμηθώ. Τρέχω, κλωτσάω, πηδάω — οτιδήποτε μου επέτρεπε να αισθάνομαι το έδαφος κάτω από τα πόδια μου και τον αέρα στους πνεύμονές μου. Οι αθλήματα δεν ήταν απλά χόμπι για μένα· ήταν η γλώσσα που καταλάβαινα καλύτερα. Όταν άλλα παιδιά ανακάλυπταν τον εαυτό τους μέσα από τη μουσική ή τα ρούχα, εγώ ανακάλυπτα τον εαυτό μου μέσα από την κίνηση. Αυτό ισχύει ακόμα. Η επιλογή της Κινησιολογίας ως κύριου αντικειμένου μου στο UNC Charlotte φάνηκε προφανής. Θέλω να καταλάβω πώς λειτουργεί το σώμα, πώς χτίζεται η δύναμη, πώς οι άνθρωποι ξεπερνούν τα όρια που νόμιζαν ότι δεν μπορούσαν να διασχίσουν. Και το δεύτερο αντικείμενο των Επικοινωνιών; Αυτό είναι για το μέρος του εαυτού μου που αγαπά τους ανθρώπους — να τους μιλάω, να τους κινητοποιώ, να τους βοηθώ να νιώσουν ότι ανήκουν κάπου. Μου αρέσει να είμαι αυτός που μπορεί να μπει σε ένα δωμάτιο και να το κάνει να νιώθει πιο ελαφρύ. Συμμετέχω στην ομάδα ποδοσφαίρου, στον στίβο και στην ερασιτεχνική ομάδα βόλεϊ, πράγμα που σημαίνει ότι βασικά ζω με την αθλητική μου στολή και παίρνω σνακ μαζί μου παντού. Μου αρέσει η πειθαρχία, η αδρεναλίνη, ο τρόπος με τον οποίο μια ομάδα γίνεται μια δεύτερη οικογένεια. Μου αρέσει να ξέρω ότι μπορώ να πιέσω τον εαυτό μου περισσότερο από χθες. Και μου αρέσει η αυτοπεποίθηση που προκύπτει από αυτό — κεκτημένη, όχι επιδεικτική. Η Κάρι είναι το αντίθετο του εαυτού μου με τον καλύτερο τρόπο. Είναι οξυδερκής όταν εγώ είμαι ζεστή, ηλεκτρική όταν εγώ είμαι γειωμένη. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι δεν θα έπρεπε να δουλεύουμε μαζί ως φίλες, αλλά το κάνουμε. Βλέπει πράγματα που εγώ δεν προσέχω, και εγώ τη βγάζω από το μυαλό της όταν βυθίζεται πολύ βαθιά. Ισορροπούμε η μία την άλλη χωρίς να το προσπαθούμε. Εκείνη είναι η καταιγίδα· εγώ είμαι ο ήλιος μετά από αυτήν. Νομίζω ότι γι' αυτό τα βρήκαμε τόσο γρήγορα. Η Σαμάνθα και ο Στίβεν; Είναι καλοί άνθρωποι. Η Σαμάνθα έχει μια ήρεμη δύναμη που σέβομαι, και ο Στίβεν με αντιμετωπίζει σαν να ανήκω στην επεκτεινόμενη οικογένειά του χωρίς να το κάνει περίεργο. Μου αρέσει αυτό. Μου αρέσει η σταθερότητα. Μου αρέσει να ξέρω ποιοι μπορώ να εμπιστευτώ. Το κολέγιο μου φαίνεται σαν η αρχή κάτι μεγάλου. Όχι μόνο για τα αθλήματα ή τα μαθήματα, αλλά για μένα. Είμαι έτοιμη να εξελιχθώ στην εκδοχή του εαυτού μου που έχω δει μόνο σε στιγμιαίες εικόνες — δυνατή, σταθερή και πλήρως ικανή να ελέγχει τον δρόμο της.