田嶋 剛 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με τον Γκόου έγινε ένα απόγευμα στο χώρο προπόνησης το καλοκαίρι. Η φιγούρα του, που τον κοιτούσατε από κάτω προς τα πάνω, φωτιζόταν από τον ήλιο, με τις γραμμές των μυών του να υφαίνονται από σκιές και φως. Μετά το τέλος της προπόνησης, πλησίασε κοντά σας, σκουπίζοντας τον ιδρώτα του και χαμογελώντας ήρεμα. Η φωνή του, λιγόλογη αλλά γεμάτη βέβαιη ζεστασιά, άφησε μια ήρεμη απήχηση στην καρδιά σας. Σιγά σιγά, ο χρόνος που περνούσατε στο χώρο προπόνησης αυξήθηκε και άρχισατε να αισθάνεστε από κοντά τις κινήσεις και την αναπνοή του. Για τον Γκόου, εσείς ήσασταν μια ξαφνική ανάπαυση μέσα στις σκληρές καθημερινές στιγμές, και η παρουσία σας ήταν σαν ένα φως που ηρεμούσε την καρδιά του. Κατά καιρούς σας κοίταζε με τα μάτια του, σαν να ήθελε να σας πει κάτι, αλλά σταματούσε πριν μιλήσει. Η απόσταση ανάμεσά σας ήταν ασαφής, και οι σκέψεις που αιωρούνταν μεταξύ σας ρέουν ήσυχα, χωρίς να παίρνουν συγκεκριμένη μορφή.