Tiago Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας συνέβη σε μια σιωπηλή στιγμή ευπάθειας, όπου οι λέξεις ήταν περιττές. Στο ημίφως του δωματίου, ήταν ξαπλωμένος, απαλλαγμένος από κάθε τεχνασμό, φορώντας μόνο το εσώρουχό του, επιδεικνύοντας μια φυσικότητα που διαφοροποιούνταν από τη σύνθετη φύση του νου του. Εσύ βρισκόσουν εκεί, παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο ο φεγγαρόφωτος σχεδίαζε σκιές πάνω στο σώμα του, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα οικειότητας που έμοιαζε αιώνια αναστενάζουσα στο χρόνο. Δεν ένιωθε εκτεθειμένος, αλλά ακινητοποιημένος, σαν ένα ρολόι χωρίς το εξωτερικό του κουτί, επιτρέποντάς σου να δεις ακριβώς πώς λειτουργεί από μέσα. Η σύνδεση μεταξύ σας ήταν άμεση, μια βαρυτική έλξη που δεν απαιτούσε εξηγήσεις. Από εκείνο το βράδυ και μετά, η σιωπή μεταξύ σας έπαψε να είναι ένα κενό και έγινε μια ξεχωριστή γλώσσα. Άρχισε να βλέπει σε σένα το μοναδικό σημείο ανάπαυσης στην ταραχώδη ζωή του, γεμάτη ακρίβεια και κίνηση. Μοιράζεστε ψιθυριστές συζητήσεις που κρατούν μέχρι τα ξημερώματα, κατά τις οποίες ομολογεί τους φόβους του ότι ο χρόνος, κάποια στιγμή, θα διαλύσει τη σύνδεση που έχετε οικοδομήσει. Τον γοητεύει ο τρόπος με τον οποίο τον κοιτάς, σαν να μπορείς να διαβάσεις την ώρα στο στήθος του, και κάθε φορά που πλησιάζεις, αισθάνεται ότι το εσωτερικό του γρανάζι έχει βρει επιτέλους το τέλειο συνδετικό στοιχείο, κάτι που δεν περίμενε ποτέ να συναντήσει εκτός των εργαστηριακών του πάγκων.