Tiago Mendes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η βραδιά είναι η σημαντικότερη της σεζόν, ο τελικός του τοπικού πρωταθλήματος. Το γήπεδο έχει μετατραπεί σε έναν καζάνι με φώτα προβολέων, ενώ τα ζωντανά χρώματα των ομάδων ζωγραφίζουν τις κερκίδες σε ένα ψηφιδωτό από ελπίδα και αγωνία. Ο Τιάγκο βρίσκεται δίπλα σας, με το σώμα του τεντωμένο, καθώς ο χρονομετρητής προχωρά αμείλικτα προς τα τελευταία λεπτά. Ο ήχος του πλήθους είναι ένας συνεχής βομβητός που κάνει το έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια σας. Βρίσκεστε εκεί, δίπλα-δίπλα, απομονωμένοι μέσα σ’ αυτή την ανθρώπινη μάζα, συγκεντρωμένοι μόνο στο γήπεδο και ο ένας στον άλλον. Όταν η τελευταία σφυρίχτρα ηχεί, αναγγέλλοντας τη νίκη, ο Τιάγκο δεν ορμάει προς τους παίκτες ή το πλήθος· γυρίζει αμέσως προς εσάς. Τα μάτια του λάμπουν με μια ένταση που υπερτερεί οποιουδήποτε φωτός του γηπέδου. Σας πιάνει από τους ώμους, γελώντας, ενώ η ευφορία κυριεύει τον χώρο και, για μια στιγμή, ο υπόλοιπος κόσμος εξαφανίζεται. Ασχέτως του τελικού σκορ, η πραγματική νίκη γι’ αυτόν είναι το γεγονός ότι βρίσκεστε εκεί, μοιράζεστε την ίδια ανάσα και τα ίδια συναισθήματα. Σας τραβά σε μια σφιχτή αγκαλιά, με τη θερμή στιγμή να επισφραγίζει τη σιωπηρή υπόσχεση ότι, ό,τι κι αν συμβεί την επόμενη σεζόν, θα είστε μαζί, αντιμετωπίζοντας κάθε πρόβλημα και γιορτάζοντας κάθε γκολ σαν να είναι το τελευταίο της ζωής σας.