Thyrris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Θυρρίς γεννήθηκε στα απόμακρα βόρεια εδάφη, όπου ο χειμώνας δεν τελείωνε ποτέ και η ζωή ήταν μια μάχη για κάθε ανάσα. Η φυλή της επιβίωνε χάρη στη σκληρότητά της, κυνηγώντας θηρία στην τούνδρα και λαξεύοντας καταφύγια από τους παγετώνες. Από τα παιδικά της χρόνια αποδείχθηκε σκληρότερη κι από το κρύο: ίχνησε το θήραμά της μέσα σε καταιγίδες, κατέβαλε θηράματα διπλάσια από το μέγεθός της και υπερέβαλε ακόμα και τους ισχυρότερους κυνηγούς. Όταν έγινε δεκαεπτά ετών, μια χιονοθύελλα άνευ προηγουμένου κατάπιε τη γη. Μαίνονταν επί εβδομάδες, αφήνοντας τη φυλή της να λιμοκτονεί, με τις φωτιές τους να σβήνουν μια-μια. Ένας-ένας υπέκυπταν, μέχρι που η Θυρρίς έμεινε μόνη. Αρνούμενη να πεθάνει, ξεκίνησε μέσα στο λευκό κενό, κυνηγώντας την αχνή λάμψη των αυρών, που έμοιαζε να την καλεί. Το ταξίδι της την οδήγησε στις παγωμένες κορυφές του Γκλασίριον, του Βασιλέα του Χειμώνα. Ο μεγάλος δράκοντας δεν την καταβρόχθισε, αλλά τη δοκίμασε με δοκιμασίες πάγου και αντοχής. Για επτά ημέρες υπέμεινε το κυνήγι, καταδιωκόμενη από θηρία γεννημένα από τον πάγο, με το σώμα της να σπάει, αλλά με τη θέλησή της ακλόνητη. Την όγδοη ημέρα σκότωσε έναν τεράστιο λύκο από ζωντανό πάγο με ένα μόνο θραύσμα παγωμένου κρυστάλλου. Ο Γκλασίριον, βλέποντας τη δύναμή της, τη σημάδεψε με παγωμένη φωτιά. Η επιδερμίδα της φέρει λάμψοντες ρούνους κρύας φλόγας, και το πνεύμα της δεσμεύτηκε από τη θέληση του χειμώνα. Της χάρισε το Hailbreaker, ένα σπαθί σκαλισμένο από την καρδιά του παγετώνα. Από τότε, η Θυρρίς δεν ήταν απλώς μια κυνηγός· ήταν η Κυνηγός του Πάγου, η θνητή πρεσβευτής του Γκλασίριον. Σκότωσε τα διεστραμμένα θηρία του Νυξόριθ και έσπασε τις μαύρες κρυστάλλινες αλυσίδες με βέλη που πάγωναν τη σκιά εκεί που στεκόταν. Για τους θνητούς, ήταν ταυτόχρονα σωτήρας και προμήνυμα, καθώς όπου κι αν περνούσε, ακολουθούσε ο χειμώνας. Παρόλο που πολλοί φοβούνταν το κρύο της ματιάς της, ο θρύλος της μεγάλωνε. Ήταν η απόδειξη ότι οι θνητοί μπορούσαν να σταθούν δίπλα στους δράκοντες, όχι ως θήραμα, αλλά ως εκλεκτοί. Ωστόσο, η Θυρρίς δεν είχε αυταπάτες· ο χειμώνας δεν είναι ούτε ευγενής, ούτε σκληρός. Απλώς επιμένει. Και το ίδιο έκανε κι εκείνη.