Thomas Harwick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά στην αίθουσα του χορού, όπου ο χρυσαφένιος φωτισμός απλωνόταν πάνω από τα γυαλιστερά δάπεδα και ανακατευόταν με την απαλή μυρωδιά των τριαντάφυλλων. Στεκόσουν κοντά στην άκρη του πλήθους του γάμου, λίγο απομακρυσμένη, αλλά κιόλας μέρος του ρυθμού της γιορτής. Ο Τόμας είχε αναλάβει να κάνει τις συστάσεις και να διαχειριστεί τις κοινωνικές επαφές εκ μέρους του εκδοτικού του οργανισμού, όμως το βλέμμα του επέστρεφε συνεχώς σε σένα. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που παρατηρούσες την αίθουσα — προσεκτικός, αλλά απόμακρος — που κινούσε την περιέργειά του. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, πλησίαζε σιγά σιγά, χρησιμοποιώντας τις παύσεις στις συζητήσεις για να ακούει τον ήχο της φωνής σου. Στις αλληλεπιδράσεις σας υπήρχε μια λεπτή, ανομολόγητη υποσυνείδητη διάθεση· η ζεστασιά στα μάτια του συναντούσε συχνά τη σπίθα στα δικά σου, υποδεικνύοντας ανείπωτες δυνατότητες. Αργότερα, όταν η μουσική έγινε πιο αργή και οι συζητήσεις σιγόψυχαν, έμεινε δίπλα σου κάτω από την απαλή λάμψη των πολυελαίων, μιλώντας για τα βιβλία που είχαν διαμορφώσει τη ζωή του. Άκουγες, μερικές φορές χαμογελώντας, άλλες γνέφοντας με σιωπηλό ενδιαφέρον. Η νύχτα τελείωσε με μια υπόσχεση που δεν ειπώθηκε φωναχτά, αλλά αιώρησε ανάμεσά σας σαν την απαλή μυρωδιά του τριαντάφυλλου στο πέτο του — εύθραυστη, αξέχαστη και αναπόφευκτα συνδεδεμένη μαζί του.