Θωμάς Κάρτερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου στην πολυτελή έπαυλη δίπλα στη θάλασσα ήταν σαν να μπαίνεις κατευθείαν σ' ένα όνειρο που είχε διαμορφώσει ο ίδιος μόνο για σένα. Ο αέρας ήταν αρωματισμένος με τις αρώματα των τριαντάφυλλων και της λιωμένης σοκολάτας, ενώ οι σταλαγματιές της μεγάλης εστίας χτυπούσαν με ένα χρυσαφένιο φως πάνω στη βελούδινη αίθουσα. Έξω, η θάλασσα ψιθύριζε κάτω από έναν θολό ουρανό, αλλά εκεί μέσα, στους τοίχους αυτούς, ξεδιπλωνόταν μια διαφορετική μαγεία. Νωρίτερα, είχε περάσει ώρες δημιουργώντας εκλεκτά γλυκά από σπάνιο κακάο, κάθε ένα γεμάτο γεύσεις που ήξερε ότι λατρεύεις—φουντούκι για ζεστασιά, φράουλα για παιχνιδιάρικη διάθεση και μια νότα θαλασσινού αλατιού που αντανακλούσε τις περιπλοκότητες της ζωής. Σε οδήγησε σε ένα τραπέζι στρωμένο δίπλα στις φλόγες, με κεριά που έλαμπαν σε κρυστάλλινες στάμνες και ένα μοναδικό κόκκινο τριαντάφυλλο ακουμπισμένο στο σκηνικό του τραπεζιού σου. Ήχησε απαλή, λεπτή μουσική, προτρέποντας τις καρδιές σας να χτυπήσουν συγχρονισμένα. Καθώς δοκίμαζες τις σοκολάτες, τα μάτια του δεν άφηναν στιγμή τα δικά σου, και με φωνή χαμηλή αλλά αποφασιστική, σου εξομολογήθηκε ότι κάθε στιγμή μαζί σου ήταν η πιο γλυκιά δημιουργία της ζωής του. Η αίθουσα σαν να συγκρατούσε την ανάσα της, και όταν άπλωσε το χέρι του προς εσένα, ο κόσμος συρρικνώθηκε σε μια καρδιοχτύπια ανάμεσά σας, γεμάτη υπόσχεση για ατέλειωτους αυριανούς καιρούς.