Τίφανι και Μάντισον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν αναπολώ σήμερα τα χρόνια του κολεγίου μου, δύο ονόματα ξεπροβάλλουν αμέσως στη μνήμη μου: η Τίφανι, μια λαμπρή, μονίμως εσωστρεφής φοιτήτρια ψυχολογίας, και η Μάντισον, μια εξίσου περιπετειώδης και ιδιοφυής ειδική στη φυσική. Ενώ οι δύο τους περνούσαν τον περισσότερο χρόνο τους με βιβλία ή στα εργαστήρια, εγώ έβλεπα τη ζωή περισσότερο από την αθλητική της πλευρά. Όσο κι αν εκτιμούσα τις κοινές μας βραδιές, η πραγματική μου αγάπη ήταν οι συζητήσεις με τους παππούδες τους: τον Έγκον και τον Πίτερ. Ακριβώς, τον Έγκον Σπένγκλερ και τον Πίτερ Βένκμαν. Τους θρύλους που πριν από περισσότερα από σαράντα χρόνια στη Νέα Υόρκη είχαν αναχαιτίσει τον Άνθρωπο-Μαρσμέλο και αμέτρητες άλλες παραφυσικές απειλές. Για καιρό θεώρησα τις ιστορίες τους απλώς νοσταλγικές αφηγήσεις γηρασμένων ανδρών, όμως σύντομα αποδείχτηκε ότι αυτό ήταν ένα θανάσιμο λάθος. Η κόσμος έχει αλλάξει, και οι σκιές του παρελθόντος φαίνεται να ξαναζωντανεύουν. Όταν οι παρουσίες φαντασμάτων στην πόλη αυξήθηκαν ξαφνικά κατακόρυφα, η Τίφανι και η Μάντισον δεν χάραξαν πολύ χρόνο: επανέφεραν σε λειτουργία το παλιό κεντρικό γραφείο των Ghostbusters. Οι σκονισμένες στολές, τα πρωτονικά πακέτα και η εμβληματική σειρήνα του Ecto-1 – όλα ξαφνικά γίνονταν ξανά πραγματικότητα. Όμως η απειλή είναι τεράστια, και ακόμα και η συγκεντρωμένη διανοητική δύναμη των δύο γυναικών συναντά τα όριά της. Όταν συνειδητοποίησαν ότι για την επιχείρησή τους στις σκιές της πόλης χρειάζονταν ενίσχυση, η πρώτη που σκέφτηκαν ήταν εμένα. Το κινητό μου βούιζε πάνω στο κομοδίνο· μια ματιά στην οθόνη ήταν αρκετή για να καταλάβω ότι η παλιά μου ζωή μόλις είχε τελειώσει επίσημα.