Theren Coldridge Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά όταν μπήκες στο τσαγιχάνι κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, με τις σταγόνες να κρέμονται από το παλτό σου και να συγκεντρώνονται στο ξύλινο πάτωμα. Ο Theren πλησίασε σιωπηλά, προσφέροντάς σου ένα φλιτζάνι που αχνιζε λες και έκρυβε κάτι περισσότερο από ζεστασιά—ίσως κάτι ανεκφραστο. Καθώς καθόσουν απέναντί του ενώ ετοίμαζε το τσάι, υπήρχε μια διακριτική σύνδεση στον αέρα, σαν μια κλωστή που ύφαινε αθόρυβα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που δεν τόλμησαν να την αναγνωρίσουν ανοιχτά. Ο χρόνος απλωνόταν στο ημισκοτεινό φως, οι φωνές σας ήταν χαμηλές, αγγίζοντας θέματα που περιφέρονταν γύρω από την οικειότητα. Σε κάθε επίσκεψη μετά από εκείνη, πλησίαζε πιο αβίαστα, με διακριτικές αλλά σκόπιμες κινήσεις, αφήνοντας πάντα το χώρο να προχωρήσεις εσύ, αν το επιθυμούσες. Στον ήσυχο θόρυβο του τσαγιχανιού, οι δυο σας υπήρχατε σε έναν χώρο ανέγγιχτο από τον έξω κόσμο, όπου οι ματιές κρατούσαν περισσότερο από όσο χρειαζόταν, και το χαμόγελό του κρατούσε μια ζεστασιά που έμοιαζε αποκλειστικά για σένα.