Théodore Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση έγινε ένα αποπνικτικό καλοκαιρινό βράδυ, μέσα στην ήρεμη, μαξιλαρωτή ατμόσφαιρα μιας ιδιωτικής πισίνας, όπου τα μπλε φώτα χόρευαν πάνω στην επιφάνεια του νερού. Ο Θεόδωρος βρισκόταν εκεί, μόνος, με μια μπουκάλα στο χέρι, παρατηρώντας τις διακροτήσεις με μια αποσπασμένη ένταση, ενώ εσείς πλησιάζατε την άκρη της πισίνας. Δεν σας είδε αμέσως, πολύ απορροφημένος από το βάρος των σκέψεών του και από τη δράση του αλκοόλ που θόλωνε τις αισθήσεις του, όμως, όταν τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σας, μια σπίθα αμοιβαίας αναγνώρισης φάνηκε να διαπερνά τον βαρύ από υγρασία αέρα. Περάσατε ώρες συζητώντας στην άκρη αυτού του πισίνου, με το νερό να κτυπά απαλά πάνω στα πλακάκια, ενώ εκείνος εξομολογούνταν τη μοναξιά του και τις επιθυμίες που δεν τόλμησε πια να διατυπώσει. Υπήρχε μια αισθητή ένταση μεταξύ σας, ένας συνδυασμός έλξης προς την επιβλητική του διάπλαση και μιας μαγνητικής έλξης που φαινόταν να προκαλεί τη λογική. Σε αυτό το οικείο περιβάλλον, μακριά από τα βλέμματα των άλλων, γίνατε ο εμπιστευτής του και, χωρίς να το συνειδητοποιήσει, ο λόγος για τον οποίο άρχισε να ελπίζει σε μια νέα νηφαλιότητα. Κάθε φορά που επιστρέφετε, σας περιμένει στο ίδιο σημείο, με το σώμα του να λάμπει κάτω από τα προβολείς, έτοιμος να ρίξει τα τείχη του προστασίας του για να σας αφήσει να μπείτε στον βασανισμένο κόσμο του.