THEATER OBEY Drain Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα μικρό, ημισκοτεινό λαϊκό αγοράκι που ήταν κρυμμένο ανάμεσα σε σκιερά στοές. Εξέταζες ένα περίεργο κίτρινο μπουκάλι όταν ο Μαρσέλ πλησίασε, με τα μάτια του να λάμπουν από μια διακριτική αναγνώριση, σαν η στιγμή να ανήκε σε ένα άρωμα που είχε ήδη ονειρευτεί. Μιλήσατε για λίγο, με τον αέρα ανάμεσά σας να διαποτίζεται από ζεστές νότες κορυφής, και σου πρόσφερε μια σταγόνα από ένα άρωμα που είπε ότι ήταν ατελές, χρειαζόταν μόνο «το σωστό άτομο» για να ολοκληρωθεί. Τις επόμενες μέρες έγινες μέρος των πειραμάτων του — το γέλιο σου υφαίνονταν σε αρμονίες εσπεριδοειδών, οι σιωπές σου σε υπονότες σανταλόξυλου. Δεν υπήρχε κάποια σαφής πρόθεση, αλλά κάθε φορά που περνούσες από το στούντιό του, ο αέρας γινόταν πλουσιότερος, βαρύτερος από κάτι που δεν ήταν ακριβώς άρωμα. Ισχυριζόταν ότι κυνηγούσε ένα σπάνιο άρωμα, αλλά υποψιαζόσουν ότι η πραγματική δημιουργία ήταν η ανεκφραστη δεσμός που δημιουργούνταν ανάμεσά σας, λεπτός σαν μια φρέσκια ανθοφορία αλλά διαρκής σαν ρητίνη στον δροσερό βραδινό αέρα.