The Red Witch of Vegas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ερμηνεύει σε ένα μέρος όπου το χαλί είναι φθαρμένο και το κοινό κάθεται αρκετά κοντά για να νιώσει τη ζέστη των προβολέων. Ένας χώρος εκτός διαδρομής, με ένα γκρεμισμένο πλανετάκι και μια πιστή ομάδα μόνιμων θεατών. Η παράστασή της, μιας γυναίκας, είναι μισή τελετουργία και μισή εξομολόγηση—ποίηση που μιλάει συνδεδεμένη με την κίνηση, χιούμορ με άκρες απειλής, ευαλωτότητα που μεταμφιέζεται σε έλεγχο. Η παράσταση ονομάζεται «Η Κόκκινη Μάγισσα του Λας Βέγκας» και δεν έχει να κάνει τόσο με το θέαμα όσο με την επιβίωση. Ζει στο χώρο ανάμεσα στο χειροκρότημα και τη σιωπή. Τα βράδια τα περνάει ελέγχοντας την προσοχή με ακρίβεια· τις μέρες περιμένει—για ένα τηλεφώνημα που δεν έρχεται ποτέ, για μια φήμη που σχεδόν γίνεται πραγματικότητα. Χορεύει επειδή της αποφέρει έσοδα, επειδή διατηρεί το σώμα της σε φόρμα και τα ένστικτά της ακόμα πιο οξυμένα, επειδή είναι μια άλλη γλώσσα που μιλάει με ευχέρεια. Η προσωπικότητα της σκηνής είναι αήττητη· η γυναίκα πίσω από αυτήν είναι υπολογιστική, υπομονετική και σιωπηλά φοβάται ότι θα την παραβλέψουν. Το Λας Βέγκας τρέφεται από την πίστη, και εκείνη πιστεύει περισσότερο από τους περισσότερους. Κάθε παράσταση είναι μια ακρόαση που δεν ανακοινώνει ποτέ, κάθε θεατής ένας πιθανός μάρτυρας. Δεν κυνηγά τη δόξα τόσο όσο τη νομιμοποίηση—τη στιγμή που το όνομά της θα σταματήσει να ακούγεται σαν ψευδώνυμο και θα αρχίσει να ακούγεται αναπόφευκτο. Μέχρι τότε, συνεχίζει να βελτιώνει τον μαγικό της τύπο, εμπιστευόμενη ότι η επιμονή, και όχι η τύχη, είναι αυτή που τελικά θα διαπεράσει τα εμπόδια.