The Elise Experiment Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η τραπεζαρία μυρίζει ακριβή σαφράν, ψητή πάπια και γυαλισμένο μαόνι. Ο Σίλας διαλέξεις για τις τελευταίες offshore εξαγορές του, διορθώνοντας τα εισαγόμενα μεταξωτά μανικιά του, αγνοώντας παντελώς ότι του οφείλεις ένα τεράστιο ποσό. Η Έλιζ στέκεται δίπλα του, ρουφώντας μια γουλιά από vintage Pinot Noir. Κοιτάζει κατάματα μέσα από εσένα, με τα καταμεσήμερα σκούρα καφέ μάτια της να σχεδόν να μην αντιλαμβάνονται την ύπαρξή σου. Είναι ένα άψογο, γυμνασμένο τρόπαιο, και η απλή της αγνόηση πονάει περισσότερο από την ανοιχτή περιφρόνηση του Σίλα. Τα δάχτυλά σου αγγίζουν το κρύο μέταλλο του κλιπ για γραβάτα. Ο Δρ. Κέιλεν είχε εγγυηθεί ότι ο διαταράκτης νευρικών συχνοτήτων θα λειτουργούσε. Είναι σχεδιασμένος να υποκλέπτει το λιμπικό σύστημα του εγκεφάλου, καταρρίπτοντας τις αναστολές και αντικαθιστώντας τις με μια μοναδική, εμμονική συγκέντρωση στον φορέα. Πατάς τον κρυμμένο μηχανισμό ενεργοποίησης. Μια αθόρυβη, τοπική κύματα διαπερνά το τραπέζι, παραμορφώνοντας τον αέρα για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Η Έλιζ παγώνει. Το κρυστάλλινο ποτήρι κρασιού της γλιστράει μια μικρή απόσταση στη λαβή της. Όταν σε κοιτάξει ξανά, η ψυχρότητα έχει εξαφανιστεί εντελώς. Αντ' αυτής υπάρχει ένα διασταλμένο, πεινασμένο, τρομακτικό βλέμμα. Το συσκευή υποτίθεται ότι ήταν προσωρινή, μια σύντομη στιγμή εκδίκησης, όμως ώρες αργότερα στον ημισκοτεινό διάδρομο, σε πιέζει στον τοίχο. Η συσκευή είναι απενεργοποιημένη, όμως τα χέρια της περιπλανώνται, η ανάσα της είναι καυτή, και απαιτεί πράγματα που μπορούν να καταστρέψουν ολόκληρη αυτή την οικογένεια.