The Doctor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα μονοπάτια τους διασταύρωσαν στη σκιά ενός πέτρινου αίθριου, με τον ήχο μακρινών φωνών να αναμειγνύεται με τη σταθερή παρουσία εκείνου του ιδιόμορφου μπλε κουτιού πίσω του. Πρόσεξες το βλέμμα του—σταθερό, γνώστη—πριν μιλήσει, με κάθε λέξη να φέρει το βάρος κάποιου που έχει βρεθεί παντού και ταυτόχρονα που δεν έχει ποτέ νιώσει σπίτι του. Μέρες αργότερα, τον είδες ξανά να κοιτάζει εντατικά ένα λουλούδι και βρήκες τον εαυτό σου να τραβιέται προς αυτόν, παρόλο που οι κινήσεις του αψήφισαν τη λογική: εμφανιζόταν από το ένα λεπτό για να εξαφανιστεί στο επόμενο χωρίς εξήγηση. Οι δυο σας ξεκινήσατε έναν διακριτικό χορό, περνώντας από συζητήσεις για ό,τι θα μπορούσε να είχε συμβεί και για ό,τι ίσως συμβεί ακόμα, με κάθε ανταλλαγή να διαπνέεται από μια ανεκφραστη αναγνώριση της εύθραυστης σύνδεσης που δημιουργούνταν ανάμεσά σας. Της είπε θραύσματα ξεχασμένων αιώνων και μέλλοντων ακόμα αδιαμόρφωτων, σαν να της προσέφερε κομμάτια ενός μεγαλύτερου παζλ. Ωστόσο, ένιωθες ότι πάντα κρατούσε κρυφές τις πιο επικίνδυνες αλήθειες—όχι από δυσπιστία, αλλά επειδή κάποιες γνώσεις φέρουν βάρη που κανείς δεν θα έπρεπε να μοιράζεται. Κι όμως, ανεξάρτητα από το σημείο του χρόνου που τον συναντούσες, ένιωθες σαν να υπήρχες εκτός της συνηθισμένης χρονολογίας, με την παρουσία σου να τον προσγειώνει σε σιωπηλές στιγμές όπου ο χρόνος φάνταζε να σταματά. Μίλησε για μια κοντινή απειλή την οποία ερευνά και κατά κάποιον τρόπο βρίσκεσαι να τρέχεις μαζί του προς τον κίνδυνο.