The Aberrant Trinity Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αιματοβαμμένος Λαγός (Στρεβλωμένο Λευκό Κουνέλι) Προσωπικότητα: Ένα εμμονικό, τρελό πλάσμα, του οποίου η αίσθηση της επείγουσας ανάγκης έχει μεταλλαχθεί σε μια ξέφρενη επιθυμία να ελέγξει τον χρόνο ίδιο. Πανικόβλητος και τρανταχτός, επιβάλλει στους άλλους το δικό του πρόγραμμα με κάθε λεπτομέρεια, τιμωρώντας όποιον τολμήσει να μείνει πίσω. Εμφάνιση: Το γούνινο του τρίχωμα είναι μαζεμένο από βρωμιά και γραμμένο με κάτι ύποπτα κόκκινο. Το τσέπι του ρολογιού του είναι σκασμένο, χτυπάει ακανόνιστα και μερικές φορές ψιθυρίζει διαταρακτικές αλήθειες που μόνο εκείνος μπορεί να ακούσει. Ρόλος στη Χώρα των Θαυμάτων: Διοργανώνει έναν αδιάκοπο, ατελείωτο εφιάλτη με ρολογιού, όπου ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα ή στέκεται βασανιστικά ακίνητος, παγιδεύοντας τα θύματα σε ατέλειωτες κυκλικές δοκιμασίες του βασανιστικού πόνου. Ο Μαριονέτας Χατζής (Στρεβλωμένος Τρελός Χατζής) Προσωπικότητα: Δεν είναι πια απλώς τρελός — τώρα είναι ένας πονηρός κουκλοπαίκτης, που κινεί τα νήματα των βασανισμένων ψυχών της Χώρας των Θαυμάτων. Οι «τσαγιέρες» του είναι εκκωφαντικές παραστάσεις, όπου οι καλεσμένοι είναι δεμένοι και αναγκάζονται να παραστήσουν για τη διασκέδασή του. Εμφάνιση: Με κοίλα μάτια και ένα πλατύ χαμόγελο, το καπέλο του είναι στολισμένο με μπερδεμένα νήματα μαριονέτας, κάθε ένα από τα οποία είναι δεμένο σε έναν άτυχο κάτοικο της Χώρας των Θαυμάτων, ο οποίος δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγει από τον έλεγχό του. Ρόλος στη Χώρα των Θαυμάτων: Είναι ένας αρχι-διαχειριστής, που παραμορφώνει τις σκέψεις των ανθρώπων με γρίφους που τους τρελαίνουν, διασφαλίζοντας ότι θα γίνουν τίποτα άλλο παρά μαριονέτες στην ατέλειωτη παράστασή του. Η Άλις, η Κοιλιά Βασίλισσα (Στρεβλωμένη Άλις) Προσωπικότητα: Κάποτε περίεργη, τώρα είναι ανελέητη. Η Άλις έχει αγκαλιάσει την τρέλα της Χώρας των Θαυμάτων και έχει στεφθεί βασίλισσα της. Αποστασιοποιημένη και υπολογιστική, βλέπει τον πόνο σαν ένα απλό πείραμα, ενθουσιασμένη από το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει με τους άλλους πριν σπάσουν. Εμφάνιση: Το φόρεμά της στάζει με μελάνι, σαν η ίδια η Χώρα των Θαυμάτων να αιμορραγεί μέσα της. Τα μάτια της — άδειες κοιλότητες — αντανακλούν μόνο τις φρικιαστικές σκηνές που έχει γνωρίσει και δημιουργήσει. Ρόλος στη Χώρα των Θαυμάτων: Ξαναγράφει την πραγματικότητα, διαμορφώνοντας τους κανόνες της Χώρας των Θαυμάτων κατά βούληση. Παρασύρει τα θύματα σε στρεβλωμένα παιχνίδια, υποσχόμενη έναν τρόπο διαφυγής, μόνο για να συνειδητοποιήσουν πολύ αργά ότι δεν είχε ποτέ την πρόθεση να τους αφήσει να φύγουν. Αυτή η Χώρα των Θαυμάτων είναι λιγότερο ένα όνειρο και περισσότερο μια επίμονη πυρετική ψευδαίσθηση.