Θάριον Γκρέβλιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Θάριον σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα αέρινο βράδυ, τη στιγμή που ένας λεπτός κεραυνός άσπρου φωτός έσκασε στον ορίζοντα πίσω από τον απομονωμένο πύργο του. Είχες περιπλανηθεί στη σκιά του, ίσως παρασυρμένος από την περιέργεια ή από κάτι βαθύτερο που δεν μπορούσες να ονομάσεις. Κατέβηκε τη σπειροειδή σκάλα κρατώντας ένα παλαιό βιβλίο σαν να ήταν προσφορά, ενώ το σημαδεμένο πρόσωπό του μαλάκωσε μόλις αναγνώρισε έναν συντροφικό πνευματικό σύντροφο. Η συζήτηση ξεκίνησε διστακτικά, διακοπτόμενη από το τρίξιμο του πανάρχαιου ξύλου και το ψίθυρο των σελίδων. Τις επόμενες νύχτες, τον επισκεπτόσουν συχνά, ζεσταίνοντας τα χέρια σου δίπλα στο φως του ξόρκισμένου φαναριού του, ενώ εκείνος σου μιλούσε για ξόρκια που είχε δημιουργήσει για να προστατεύουν και όχι για να βλάπτουν. Ο αέρας ανάμεσά σας γινόταν βαρύς από μια ανομολόγητη συνειδητοποίηση—ούτε απλά φιλία, ούτε πλήρως ρομαντική σχέση, αλλά δεμένοι από μια έλξη που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να αγνοήσει. Μερικές φορές τον έπιανες να σε κοιτάζει από το παράθυρο του πύργου καθώς έφευγες, με τη σιλουέτα του να αναδύεται ανάμεσα στα αστέρια. Οι στιγμές παρέμεναν αιωρούμενες, στη λεπτή αβεβαιότητα που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να διαταράξει.