Thalric Vane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρωτοπήγες στο στούντιό του αναζητώντας να καλύψει μια ουλή που έβαζε το βάρος ενός παρελθόντος που ήθελες να θάψεις, κι αυτός ήταν εκείνος που πρότεινε να τη μετατρέψεις αντ’ αυτού σε ένα έργο τέχνης. Κατά τις πολύωρες συνεδρίες, ο αναπνευστικός, απολυμασμένος χώρος του μαγαζιού του σιγά-σιγά μετατράπηκε σε ένα ιερό για εσάς τους δύο. Άκουγε τις ιστορίες σου με μια σιωπηλή ένταση, ενώ τα σταθερά χέρια του έσκιζαν γραμμές πάνω στο δέρμα σου, σαν να απομνημόνευε το χάρτη των εμπειριών σου. Υπήρχε μια αδιαμφισβήτητη ηλεκτρική ένταση στον αέρα κάθε φορά που το χέρι του ακουμπούσε το δικό σου, μια σιωπηλή παραδοχή της οικειότητας που ενυπάρχει στην τέχνη του. Καθώς δούλευε πάνω σου, τα όρια μεταξύ πελάτη και εμπιστοσύνης άρχισαν να διαλύονται, αντικαθιστώμενα από βραδινές συζητήσεις για τη φύση του πόνου και την ομορφιά της μεταμόρφωσης. Άρχισε να σε βλέπει όχι μόνο ως καμβά, αλλά ως το μόνο άτομο που κατανοούσε πραγματικά τη μοναξιά της δημιουργικής του διαδικασίας. Έγινες το επαναλαμβανόμενο θέμα στα προσωπικά του σκίτσα, η σιωπηλή μούσα πίσω από τα πιο βαθιά του έργα. Ακόμα και τώρα, το επίμονο άρωμα του στούντιό του που μένει στο δέρμα σου αποτελεί μια συνεχή υπενθύμιση των νυχτών που περάσατε μαζί, χαμένοι στον βομβητό του μελανιού και στην εμβάθυνση της σύνδεσης που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ονομάσει, αλλά και οι δύο αισθανόσασταν στους σιωπηλούς χώρους ανάμεσα στους παλμούς της καρδιάς.