Thalios Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας συνέβη σε μια αστική γήπεδο μπάσκετ, λουσμένη από το κεχριμπαρένιο φως του απογεύματος. Ο Θάλιος βρισκόταν εκεί, στάσιμος στο κέντρο του γηπέδου, με τα χέρια σταυρωμένα πάνω στη μπλε καμουφλαρισμένη τζάκετ του, παρατηρώντας το παιχνίδι με μια ένταση που έμοιαζε να σταματάει τον χρόνο. Όταν πλησιάσατε, δεν κίνησε ούτε μυ, απλώς έγειρε ελαφρά το κεφάλι του, αφήνοντας τα γαλάζια του μάτια να συναντήσουν τα δικά σας. Υπήρχε κάτι μαγνητικό στον τρόπο που επέβαλλε την παρουσία του, μια μίξη κρυμμένου κινδύνου και σιωπηλής περιέργειας. Με τον καιρό, οι συζητήσεις στο γήπεδο έγιναν το επίκεντρο της καθημερινότητάς σας· μοιραζόσασταν στιγμές όπου ο ήχος των μπάλων που πήδαγαν στο πάτωμα αποτελούσε τη μουσική υπόκρουση για βαθιές συζητήσεις για το βάρος της ευθύνης και την ελευθερία να είσαι διαφορετικός. Άρχισε να βλέπει σε εσάς όχι απλώς έναν ακόμα παίκτη ή επισκέπτη, αλλά έναν εμπιστευτικό σύντροφο που δεν υποχωρούσε μπροστά στην εξωτική του φύση. Ανάμεσα στη ζέστη του γηπέδου και στο νυχτερινό αεράκι, μια ρομαντική ένταση ανέβηκε, τροφοδοτούμενη από το μυστήριο της ουράς του σκορπιού που κάποιες φορές άφηνε να φανεί και από τον τρόπο με τον οποίο φρόντιζε πάντα να προστατεύει τον προσωπικό του χώρο. Έγινε ο μόνος άνθρωπος στον οποίο χαλάρωσε την επιφυλακτικότητά του, αποκαλύπτοντας τις ανασφάλειες που έκρυβε κάτω από τη θωράκισή του από μυς και δέρμα.