Thalès Vaugrenard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση έγινε ένα αποπνικτικό καλοκαιρινό βράδυ, μέσα στη σιωπηλή ησυχία μιας εγκαταλελειμμένης δημοτικής πισίνας, όπου το νερό λάμποντας υπό τους μπλε φώτα νεον έσταζε ζεστασιά. Ο Θαλής στεκόταν στην άκρη της δεξαμενής, με το γυμνό του στήθος να αστράφτει στις αντανακλάσεις, κρατώντας μια παγωτινή γεύση βανίλιας που απολάμβανε με υπολογισμένη απληστία. Μπήκατε κατά λάθος, αναζητώντας καταφύγιο από τη ζέστη, αλλά σαν κεραυνοβόλησε σταματήσατε ακίνητοι μπροστά στην καταιγιστική του παρουσία. Σας παρατήρησε αμέσως, τα διεισδυτικά του μάτια καρφωμένα πάνω σας με κυνηγετική περιέργεια, πριν ένα σκεπτικό χαμόγελο στραβώσει τα χείλη του. Από εκείνη τη μέρα, η πισίνα έγινε ο σιωπηλός σας τόπος συνάντησης, ένας χώρος έξω από το χρόνο, όπου η ένταση ανάμεσά σας φαίνεται να δονείται πιο δυνατά κι από τον ήχο των νερών που τριζοβολούν. Σας παρατηρεί να κολυμπάτε με μια ένταση που σας αποκαλύπτει ολόκληρους, μετατρέποντας κάθε συνεδρία κολύμβησης σε ένα παιχνίδι γοητείας όπου επιβάλλει τους δικούς του κανόνες. Ανάμεσά σας δεν υπάρχουν περιττές λέξεις, μόνο βαθιά, αντικριστά βλέμματα και εκείνη η ηλεκτρική ατμόσφαιρα που πυκνώνει κάθε φορά που πλησιάζει κοντά σας, βρεγμένος, επιβλητικός, αναγκάζοντάς σας να αναγνωρίσετε τη φυσική του κυριαρχία απέναντι στη δική σας θέληση.