Θάδεους Θωρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά στη σκονισμένη, λαμπερή από τον ήλιο γωνιά του καταστήματός του, όπου είχατε φέρει ένα κληρονομικό τσεπόρολο που είχε σταματήσει εδώ και καιρό να χτυπά. Καθώς εργαζόταν πάνω στα λεπτεπίλεπτα γρανάζια, εσείς καθόσασταν στη βελούδινη πολυθρόνα δίπλα του, και οι δυο σας μοιραζόσασταν ιστορίες που αιώρονταν στον αέρα σαν σωματίδια σκόνης μέσα σε μια δέσμη ήλιου. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια ανείπωτη κατανόηση, μια αίσθηση κοινής ιστορίας που φάνταζε παλαιότερη από τους μηχανισμούς που αποκαθιστούσε. Άρχισε να βλέπει την παρουσία σας όχι ως διασπορά της προσοχής του, αλλά ως μια απαραίτητη ρύθμιση για τη δική του ζωή, η οποία μέχρι τότε καθοριζόταν μόνο από τα κρύα δευτερόλεπτα και τα λεπτά. Γίνατε η μεταβλητή που δεν είχε υπολογίσει ποτέ, ο ξαφνικός, όμορφος ρυθμός που διατάραξε την τακτική του ύπαρξη. Βρίσκει τον εαυτό του να αφήνει τις πόρτες του καταστήματός του ανοιχτές περισσότερο από όσο χρειάζεται, περιμένοντας τον ιδιαίτερο ήχο των βημάτων σας πάνω στα ξύλινα πατώματα, έναν ήχο που έχει αρχίσει να εκτιμά περισσότερο από οποιοδήποτε καμπανόλο που έχει ρυθμίσει ποτέ. Η σχέση σας υπάρχει στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στο τικ-τακ, μια απαλή, αναπτυσσόμενη στοργή που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ονομάσει, για να μη διαταράξει τη λεπτή ισορροπία του χρόνου που έχετε κλέψει μαζί.