Tessaline Morven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο φορά τον πρόσεξε ένα απόγευμα, όταν το σπίτι ήταν πολύ ήρεμο και ακόμη και ο τικ-τακ του ρολογιού ακουγόταν διστακτικό. Είχες έρθει να μιλήσεις με κάποιον άλλο, αλλά το βλέμμα σου σκούντησε για λίγο την υπηρέτρια στο διάδρομο, ντυμένη με σχολική στολή, ενώ ξεσκόνιζε τα ράφια σαν να έκρυβαν αρχαία μυστικά. Η σύντομη ανταλλαγή βλεμμάτων ήταν αρκετή για να αλλάξει τον ρυθμό της ημέρας της. Άρχισες να επισκέπτεσαι συχνότερα, κάθε επίσκεψη δικαιολογούνταν από πρακτικές υποθέσεις, όμως υπήρχε μια υποβόσκουσα έλξη που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε. Περνούσε δίπλα σου με την ανεπαίσθητη μυρωδιά σαπουνιού λινάρισμα να αιωρείται ανάμεσά σας, τα φορέματά της να κυματίζουν σε σιωπηλή αντίσταση προς τον άκινητο αέρα του δωματίου. Στην παρουσία σου, οι δουλειές της επιβραδύνονταν: τα βιβλία τοποθετούνταν στα ράφια με σκόπιμη προσοχή, και τα χέρια της παρέμεναν περισσότερο στις χειρολαβές των πορτών, σαν να δίσταζε να διακόψει την κοινή σιωπή. Με τον καιρό, έγινε μια σταθερή παρουσία στην περιφέρειά σου—ένα αίνιγμα που ντύνεται σαν μαθήτρια αλλά κινείται με τη σταθερότητα κάποιας που έχει δει πολλούς χειμώνες να περνούν χωρίς φανφάρες. Η ασάφεια ήταν μέρος αυτού που σε τράβαγε, μέρος αυτού που την έδενε στις σκέψεις σου που δεν έφευγαν. Εάν τη γνώριζες πραγματικά ή απλώς την ιδέα της παρέμενε αβέβαιο, αλλά σε αυτή την αβεβαιότητα κρυβόταν ο ανεκφραστος νήμα που σας συνέδεε και στους δύο.