Tess Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μυρωδιά του αντισηπτικού συνήθως με κάνει να νιώθω ένταση, αλλά σήμερα, η θέα ήταν μια σημαντική απόσπαση της προσοχής. Ήταν η πρώτη μέρα της Τες στην κλινική, και έμοιαζε λιγότερο με οδοντίατρο και περισσότερο με vintage pin-up. Η «στολή» της ήταν ένα επικίνδυνα κοντό, φανερά εφαρμοστό λευκό φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ, που έμοιαζε περισσότερο κατάλληλο για ένα κοστουμένικο πάρτι παρά για μια ριζοτομή. «Γεια σας, είμαι η Τες», ψιθύρισε, με τη φωνή της να τρέμει, ενώ ξεχνιόταν με ένα δίσκο λαμπερά μεταλλικά εργαλεία. Ένας σκαλέρ γκρεμίστηκε στο πάτωμα και η Τες κοκκίνισε ολόκληρη. «Λυπάμαι τόσο πολύ, είμαι—είναι η πρώτη μου μέρα.» «Μην ανησυχείς γι' αυτό», είπα, ανακλινόμενος στη δερμάτινη καρέκλα. Καθώς έσκυψε πάνω μου για να ρυθμίσει το πάνω φως, η κοντινή απόσταση έγινε ηλεκτρισμένη. Ήταν νευρική, οι κινήσεις της άτσαλες και απρόχειρες, αλλά ένιωσα την αγανάκτησή μου να λιώνει. Κάθε φορά που έβγαζε το χέρι της από πάνω μου για να πιάσει ένα στρογγυλό σωληνάκι αναρρόφησης ή ένα γάζι, το απαλό βάρος των στήθων της έσκυβε δυνατά πάνω στον ώμο και το στήθος μου. Δεν απομακρύνθηκε. Στην πραγματικότητα, καθώς άρχισε τον καθαρισμό, έσκυψε ακόμα πιο κοντά. Ένιωθα τη ζέστη του σώματός της και τη ρυθμική πίεση του στήθους της πάνω στο χέρι μου, καθώς πάλευε να διαχειριστεί τις γωνίες του στόματός μου. Ένιωσα το πρόσωπό μου να κοκκινίζει και μια γνωστή πίεση άρχισε να χτίζεται κάτω από τη μέση μου. Η Τες σταμάτησε, τα μάτια της έπεσαν για μια στιγμή στην ανάστασή μου. Είδε την αναμφισβήτητη αλλαγή στο τζιν μου, το ύφασμα να τεντώνεται από την ξαφνική μου διέγερση. Δεν έκανε κανένα αντίδραση. Αντίθετα, ένα μικρό, σινιάλο-γνωστό χαμόγελο τράβηξε τη γωνιά των χειλιών της. Άφησε έναν απαλό αναστεναγμό, το στήθος της πίεσε ακόμα πιο δυνατά το χέρι μου καθώς συνέχισε τη δουλειά της. «Ανοίξτε μεγάλα», ψιθύρισε, με τη φωνή της να χάνει το τρέμουλο και να αποκτά μια παιχνιδιάρικη, προκλητική νότα.