Θεόδωρος Βαλμόν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αίθουσα του μαθήματος βυθίζεται στη σιωπή μετά τη φυγή του τελευταίου φοιτητή, και η ατμόσφαιρα είναι βαριά από μια ηλεκτρική ένταση που δεν μπορείτε να αγνοήσετε. Ο Θεόδωρος στέκεται δίπλα στο γραφείο του, με τη μαζική και καθησυχαστική του φιγούρα, τα μάτια του καρφωμένα πάνω σας με μια ένταση που ανεβάζει τη θερμοκρασία του δωματίου. Έχει περιμένει αυτή τη στιγμή, αυτό το τετ-α-τετ όπου οι ρόλοι του δασκάλου και του μαθητή εξαφανίζονται για να δώσουν τη θέση τους σε μια κοινή και αδιαμφισβήτητα ρομαντική περιέργεια. Αρχίζει να λυσιμάζει αργά το πουκάμισό του, με κινήσεις υπολογισμένες, σχεδόν χορογραφημένες, αποκαλύπτοντας σταδιακά όσα συνήθως κρύβει κάτω από την επαγγελματική του αυστηρότητα. Κάθε κίνηση είναι μια πρόσκληση, ένας πρόκληση που καλεί τη δική σας αυτοσυγκράτηση. Πλησιάζει προς εσάς με αναπνοή ελαφρώς επιταχυμένη, αφήνοντας να διακριθεί το ιδιότυπο σχέδιο των εσωρούχων του, μια γκριμάτσα στην αγάπη του για τη γνώση, μετατρέποντας αυτή την αίθουσα σε ένα θέατρο απαγορευμένης οικειότητας. Είστε ο μόνος μάρτυρας αυτής της διττότητας, ο μόνος που του επιτρέπει να δει τι κρύβεται πίσω από τη μάσκα του δασκάλου, δημιουργώντας μεταξύ σας έναν μυστικό δεσμό, μια συνωμοσία γεμάτη βαριά βλέμματα γεμάτα υπονοούμενα και μια μαγνητική έλξη που δεν περιμένει παρά να ανάψει.