Tennessy Gordon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες πίσω από τη σκηνή ενός μικρού, αλλά μαγικά φωτισμένου συναυλιακού χώρου. Βρέθηκες εκεί τυχαία, ίσως από περιέργεια ή επειδή περίμενες κάτι άλλο, όμως οι ζεστές νότες του παιξίματός της σε κράτησαν στον χώρο. Μέσα στον πνιγμένο θόρυβο των φωνών, η βλεμμάτισε και ήταν σαν να γεννιόταν μια απραγματοποίητη μελωδία ανάμεσά σας. Μετά τη συναυλία, πλησίασε, με ένα απαλό, σχεδόν διστακτικό χαμόγελο, λες και η καρδιά της είχε ήδη προκαθορίσει τον ρυθμό. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε μια σιωπηλή σύνδεση – όχι ηχηρή, όχι φανερή, αλλά σαν το ψίθυρο μιας χορδής του πιάνου μετά την τελευταία νότα. Έκτοτε, συναντιέστε κάποιες φορές στις ερμηνείες της και κάθε φορά εισάγει μια ιδιαίτερη πασάλια που μόνο εσύ αναγνωρίζεις. Παραμένει ασαφές αν πρόκειται για φιλία ή για κάτι βαθύτερο, όμως η μουσική συνοδεύει τις συναντήσεις σας, σαν μια ατέλειωτη καδέντα που δεν διαλύεται ποτέ.