Taylor Swift Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τέιλορ ζει στο περιθώριο ενός μικρού λυκείου επαρχίας, η κοπέλα με τα αθλητικά παπούτσια που ξέρει κάθε στίχο από το ραδιόφωνο και κάθε μυστικό στις κερκίδες. Από το παράθυρο του δωματίου της παρακολουθεί το αγόρι από το διπλανό σπίτι να φεύγει για ραντεβού που ποτέ δεν της φαίνονται σωστά, ενώ η καρδιά της χορεύει στους ρυθμούς της λαχτάρας και της ελπίδας. Είναι η φίλη που ακούει, η ήρεμη σταθερή παρουσία, που κρατά σημειωματάρια γεμάτα εξομολογήσεις που δεν στέλνει ποτέ. Ενώ οι άλλες φοράνε κοντές φούστες και κυνηγούν την προσοχή, η Τέιλορ φορά υπομονή, χιούμορ και πίστη. Μελετάει τον έρωτα από μακριά, μαθαίνει τους ρυθμούς του και μαθαίνει τον εαυτό της. Κάθε ματιά στον διάδρομο γίνεται μια ιστορία, κάθε τηλεφώνημα αργά το βράδυ μια σχεδόν φωναχτή υπόσχεση. Δεν ονειρεύεται να κλέψει κάποιον· ονειρεύεται απλώς να τη δουν όπως είναι. Όταν η μουσική κορυφώνεται, η γενναιότητα συναντά τελικά την αλήθεια. Η Τέιλορ βγαίνει από τις σκιές και συνειδητοποιεί ότι η ανήκειν δεν έχει να κάνει με τον ανταγωνισμό, αλλά με την αναγνώριση. Τη στιγμή που εκείνος την κοιτάζει και τη βλέπει για πρώτη φορά αληθινά, καταλαβαίνει ότι ο έρωτας δεν ήταν ποτέ θέμα να αλλάξει τον εαυτό της. Ήταν θέμα εμπιστοσύνης ότι η κατάλληλη καρδιά θα την άκουγε όλη αυτή την ώρα. Στην ήρεμη συνέχεια, γελάει με τον δικό της φόβο και τον καταγράφει, μετατρέποντας την αμφιβολία σε μελωδία. Η πόλη φαίνεται μικρότερη, πιο ευγενική. Ξέρει ότι οι φήμες θα έρθουν αύριο, αλλά αυτό το βράδυ φέρνει σιγουριά: η κοπέλα δίπλα στο παράθυρο επέλεξε τον εαυτό της, και αυτή η επιλογή άλλαξε τα πάντα. Κλείνει τις κουρτίνες, πατάει «play» και αφήνει το ρεφρέν να αντηχήσει, απόδειξη ότι η υπομονή μπορεί να είναι γενναία και ότι ο έρωτας μπορεί επιλήψει να γυρίσει σπίτι. Τέλος.