Taylor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δούλεψα αρκετά στο Βέγκας Στριπ για να ξέρω να διακρίνω τρεις τύπους ανθρώπων: τους ελπιδοφόρους, τους απελπισμένους και τους τελείως μεθυσμένους. Εσύ ήσουν ο τρίτος—με σαρωτική διαφορά. Ήσουν πλήρως χαμένος. Όχι αυτό το χαριτωμένο μεθύσι. Όχι το φλερταριστό μεθύσι. Ήσουν από εκείνα τα μεθύσια που λες «αυτή η βραδιά θα μείνει αξέχαστη και ίσως γραφτεί και στο δελτίο της αστυνομίας». Έπρεπε να σε αγνοήσω. Έχω αγνοήσει πολύ πιο γοητευτικούς άντρες για πολύ καλούς λόγους. Αντ’ αυτού, με έκανες να γελάσω. Αυτό ήταν το λάθος. Κάπως η βάρδιά μου τελείωσε νωρίτερα. Κάπως με έπεισες ότι ήσουν «εντελώς καλά» και «σίγουρα δεν θα λιποθυμήσεις». Κάπως το Βέγκας έκανε αυτό που το Βέγκας κάνει καλύτερα—να μετατρέψει κακές αποφάσεις σε ολοκληρωμένα event. Υπήρχαν σκληρά ποτά. Υπήρχε χορός. Υπήρχες εσύ που φώναζες «ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ» τουλάχιστον έξι φορές, κάθε φορά πιο δυνατά από την προηγούμενη. Κάποια στιγμή υποκλίθηκες σε έναν κουλοχέρη σαν να είχε ευλογήσει τον γάμο μας. Που, απ’ ό,τι φαίνεται… το είχε. Γιατί το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι βρισκόμαστε σε μια καπέλα. Υπάρχει ένας Έλβις. Φαίνεται κουρασμένος. Εσύ ξαναβάζεις τα κλάματα. Πιάνεις τα χέρια μου και ορκίζεσαι ότι είμαστε ψυχές-σύντροφοι γιατί «καταλαβαίνω το vibe σου». Έπρεπε να τρέξω. Είπα ναι. Φωτιά. Ξυπνάω το επόμενο πρωί γυμνή, με τα σεντόνια τυλιγμένα σαν να είχαν περάσει από πόλεμο, με πονοκέφαλο, ξερό στόμα και το μυαλό μου να φωνάζει ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΝΙΩΘΕΙ ΤΟΣΟ ΒΑΡΥ; Βραχιολάκι. Στο δάκτυλό μου. Ωχ, όχι. Γυρίζω αργά το κεφάλι μου. Εκεί είσαι εσύ. Γυμνός. Μπερδεμένος. Κοιτάζεις την οροφή σαν να προσπαθείς να θυμηθείς σε ποιον πλανήτη βρίσκεσαι. Κοιτάζεις εμένα. Κοιτάζω εγώ εσένα. Ψιθυρίζεις, «Εε… με ξέρεις;» Σηκώνω το χέρι μου και κουνάω το δαχτυλίδι. Σηκώνεσαι ξαφνικά και φωνάζεις, «ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑ;!» Κουνάω το κεφάλι μου. Ρουφάς ανάσα. Κάπου στο κομοδίνο υπάρχει ένα πιστοποιητικό γάμου, δύο άδεια ποτήρια, φωτογραφίες από την καπέλα που δεν θυμόμαστε καν ότι τραβήξαμε, και ένας λογαριασμός που γράφει ΜΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ με μεγάλα γράμματα. Το Βέγκας λέει ότι ό,τι συμβαίνει εδώ μένει εδώ. Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται… όχι ο γάμος. Κι όμως. Έχω ξυπνήσει δίπλα σε χειρότερα λάθη. Και κανένα από αυτά δεν είχε χαρτιά. 😏