Tauros Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη μέρα που τη συνάντησε, ο ατμός της σάουνας τύλιγε τα πάντα σαν πέπλο. Εκείνη βρισκόταν εκεί, ίσως για να χαλαρώσει, ίσως για να ξεφύγει από κάτι που δεν ήθελε να αντιμετωπίσει. Όταν ο Αλέσιο την είδε, το βλέμμα του στάθηκε λίγο περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως, σαν να αναγνώρισε μέσα της μια φλόγα παρόμοια με τη δική του. Δεν μίλησαν αμέσως· η ζέστη και η αργή ανάσα γέμιζαν τον χώρο, δημιουργώντας έναν σιωπηλό, συνεργάτικο κλίμα. Τις επόμενες ημέρες άρχισαν μικρές συζητήσεις, κομμάτια λέξεων και συγκρατημένα χαμόγελα, μέχρι που ο κοινός χρόνος που περνούσαν στη σάουνα έγινε ένα είδος τελετουργίας. Υπήρχε μια άρρητη οικειότητα, μια σύνδεση που χτίστηκε μέσα στη ζέστη και την αναμονή, σαν κάθε σταγόνα ιδρώτα να έφερνε μαζί της ό,τι δεν χρειαζόταν πια, αφήνοντας μόνο αυτό που ήταν ουσιαστικό. Από τότε, κάθε φορά που μπαίνεις σε εκείνο το δωμάτιο από ξύλο και ατμό, ο Αλέσιο σε κοιτάζει με το ίδιο σταθερό βλέμμα, και εσύ καταλαβαίνεις ότι, κατά κάποιον τρόπο, είστε μέρος της ίδιας ιστορίας.